Λουτσέσκου εφ΄όλης της ύλης μετά τον τελικό: «Είμαι συντετριμμένος - Ο ΠΑΟΚ είναι το σπίτι μου»

Lucescu in full after the final: "I am devastated - PAOK is my home"

For the first time after PAOK's lost final, Razvan Lucescu opened his heart, declaring himself devastated by the loss of the Cup and his father.

In detail, what he stated to Fanatik of Romania:

How are you after the lost final?

"Right now I am devastated, I am not ashamed to say it. I have always told the truth, the reality. I did not try to offend anyone, I am simply saying how I experience a specific moment. Now, yes, I am devastated, but tomorrow, the day after tomorrow I have to be different. Every next game helps me. In the end, when the next match comes, anyone with ambition and a fighting mentality has to react.

I have seen you very sad, more than ever after the final

“I have played many finals, I have won many, I have lost many. I have experience. Every game, every final, brings its own emotions. It was a very difficult moment, which came after a period of suffering of one and a half to two months. From what happened since the end of January with the fans (ed. tragedy in Romania)”.

How difficult is it to keep the team alert?

“It is clear that they negatively affected the team and the atmosphere. From the outside it may seem simple, but here you live like a big family and a special atmosphere is created. In addition, we had many injuries and roster problems. We played with enthusiasm and great self-confidence, we had built the belief that we would win the championship and the Cup.

When so many injuries come, the connection, the certainty, the calm, the trust is lost and you start playing with doubts. When some players left, others had to come in who became the main players, but their characteristics did not match the previous ones. Three players came in the winter, they needed time to adapt, but there was no such time. We reached this final in the worst possible period”.

The PAOK press office was very charged after the final...

“It is very difficult. Many cried, not only him. Not for that reason. I know him, we know each other very well, we both have a similar way of thinking. I simply wanted to win because it was a title, many people wanted it, they had pinned their hopes on this joy. I wanted it very much, because it was coming after two difficult months and I needed to wake up the next day satisfied, with a sense of fulfillment. "

You stayed for the match against Panathinaikos in Thessaloniki and left immediately afterwards...

"We also have a responsibility towards everyone, we have obligations. As difficult as it is, we have to make decisions that we don't like. I stayed here, I was forced to stay here and immediately after the match I left for Bucharest. My father certainly felt this, he knew it. He never suggested I go. I was here in an absolute battle for the championship. That's how I've learned, watching him, living with him, knowing how he behaves and how he reacts".

Is your goal for PAOK to be in the Champions League from 2nd place?

"It's a huge desire. PAOK has never been in the Champions League and they have to get there too. It's the next, normal step in relation to what they have built in recent years. They have risen, they are there, always high"

The world is waiting for you at home. How close are you to your family?

“I am currently at PAOK, I work here, it is my home, I have received enormous satisfaction here, I have achieved important things.”

The Greeks say that you are the greatest coach in the history of PAOK…

“It is the successes that have come, first of all the victory against the teams from Athens. They call me that, but I am not the “general”. I have more of a way of managing situations, of convincing, of creating an atmosphere of unity and enthusiasm.”

Chapter: Mircea Lucescu

“I wish he had seen all these expressions of sympathy and sadness, otherwise they remain with us. He built an impressive career, lived exceptional moments, helped people get back on their feet. He trained himself and trained others. He won trophies, he also lost many games. He built this career piece by piece.

This is what torments me the most, it makes me think with pain about him: I don't know if he managed to put all these "pieces" together and see the overall picture of his great career. The last months were full of pain, with the situations in the hospital, the confrontations, the sadness of the matches, he somehow lived this period in tension.

He probably felt and knew very well what he had achieved, but really when do you have time to be happy when you don't have time to put everything in front of you? It would be worth it if he left a little differently. If he sees from above what we see, then it's okay, but unfortunately we will never know.

You said that you feel "dead" after a defeat, like your father.

"That's how we feel."

Did he suffer at the end?

"There's no point in discussing this. We stay in the wonderful image from the funeral period and the shocking reactions from around the world."

What would you say to the people who came to the popular pilgrimage?

“I thank them very much. It is very important for me, as his son, to know that these people felt such beautiful feelings for him.”

*** Λουτσέσκου εφ΄όλης της ύλης μετά τον τελικό: «Είμαι συντετριμμένος - Ο ΠΑΟΚ είναι το σπίτι μου»

Για πρώτη φορά μετά τον χαμένο τελικό του ΠΑΟΚ ο Ραζβάν Λουτσέσκου άνοιξε την καρδιά του, δήλωσε συντετριμμένος από την απώλεια του Κυπέλλου αλλά και του πατέρα του.

Αναλυτικά τα όσα δήλωσε στη Fanatik της Ρουμανίας:

Πώς είσαι μετά τον χαμένο τελικό;

«Αυτή τη στιγμή είμαι συντετριμμένος, δεν ντρέπομαι να το πω. Πάντα έλεγα την αλήθεια, την πραγματικότητα. Δεν προσπάθησα να προσβάλω κανέναν, απλώς λέω πώς βιώνω μια συγκεκριμένη στιγμή. Τώρα, ναι, είμαι συντετριμμένος, αλλά αύριο, μεθαύριο πρέπει να είμαι αλλιώς. Κάθε επόμενο παιχνίδι με βοηθά. Στο τέλος, όταν έρχεται το επόμενο ματς, όποιος έχει φιλοδοξία και νοοτροπία μαχητή πρέπει να αντιδράσει.

Σε έχω δει πολύ στεναχωρημένο, όσο ποτέ άλλοτε μετά τον τελικό

«Έχω παίξει πολλούς τελικούς, έχω κερδίσει πολλούς, έχω χάσει πολλούς. Έχω εμπειρία. Κάθε παιχνίδι, κάθε τελικός, φέρνει τα δικά του συναισθήματα. Ήταν μια πολύ δύσκολη στιγμή, που ήρθε και μετά από μια περίοδο ταλαιπωρίας ενάμιση με δύο μήνες. Από τα όσα συνέβησαν από τα τέλη Ιανουαρίου με τους οπαδούς (σ.σ. τραγωδία στη Ρουμανία)».

Πόσο δύσκολο είναι να κρατήσεις την ομάδα σε εγρήγορση;

«Είναι ξεκάθαρο ότι επηρέασαν αρνητικά την ομάδα και την ατμόσφαιρα. Απ' έξω μπορεί να φαίνεται απλό, αλλά εδώ ζεις σαν μια μεγάλη οικογένεια και δημιουργείται μια ιδιαίτερη ατμόσφαιρα. Επιπλέον είχαμε πολλούς τραυματισμούς και προβλήματα ρόστερ. Παίζαμε με ενθουσιασμό και μεγάλη αυτοπεποίθηση, είχαμε χτίσει την πεποίθηση ότι θα κατακτήσουμε πρωτάθλημα και Κύπελλο.

Όταν έρχονται τόσοι τραυματισμοί, χάνεται η σύνδεση, η σιγουριά, η ηρεμία, η εμπιστοσύνη και αρχίζεις να παίζεις με αμφιβολίες. Όταν έφυγαν κάποιοι παίκτες, έπρεπε να μπουν άλλοι που έγιναν βασικοί, αλλά τα χαρακτηριστικά τους δεν ταίριαζαν με τους προηγούμενους. Ήρθαν τρεις παίκτες τον χειμώνα, χρειάζονταν χρόνο προσαρμογής, αλλά δεν υπήρχε αυτός ο χρόνος. Φτάσαμε σε αυτόν τον τελικό στην χειρότερη δυνατή περίοδο».

Το γραφείο Τύπου του ΠΑΟΚ ήταν πολύ φορτισμένο μετά τον τελικό...

«Είναι πολύ δύσκολο. Πολλοί έκλαψαν, όχι μόνο εκείνος. Όχι γι' αυτόν τον λόγο. Τον ξέρω, γνωριζόμαστε πολύ καλά, έχουμε παρόμοιο τρόπο σκέψης και οι δύο. Απλώς ήθελα να κερδίσω γιατί ήταν ένας τίτλος, πολύς κόσμος το ήθελε, είχε βάλει τις ελπίδες του σε αυτή τη χαρά. Το ήθελα πάρα πολύ, γιατί ερχόταν μετά από δύο δύσκολους μήνες και είχα ανάγκη να ξυπνήσω την επόμενη μέρα ικανοποιημένος, με αίσθηση πληρότητας». 

Μείνατε στο ματς με τον Παναθηναϊκό στην Θεσσαλονίκη και φύγατε αμέσως μετά...

«Έχουμε και μια ευθύνη απέναντι σε όλους, έχουμε υποχρεώσεις. Όσο δύσκολο κι αν είναι, πρέπει να παίρνουμε αποφάσεις που δεν μας αρέσουν. Έμεινα εδώ, αναγκάστηκα να μείνω εδώ και αμέσως μετά τον αγώνα να φύγω για το Βουκουρέστι. Σίγουρα και ο πατέρας μου το ένιωσε αυτό, το ήξερε. Ποτέ δεν μου υπέδειξε να πάω. Ήμουν εδώ σε μια απόλυτη μάχη για το πρωτάθλημα. Έτσι έχω μάθει, βλέποντάς τον, ζώντας μαζί του, γνωρίζοντας πώς συμπεριφέρεται και πώς αντιδρά».

Ο στόχος σας είναι να βρεθεί ο ΠΑΟΚ στο Champions League από τη 2η θέση;

«Είναι μια τεράστια επιθυμία. Ο ΠΑΟΚ δεν έχει βρεθεί ποτέ στο Champions League και πρέπει να φτάσει και εκεί. Είναι το επόμενο, φυσιολογικό βήμα σε σχέση με όσα έχει χτίσει τα τελευταία χρόνια. Έχει ανέβει, είναι εκεί, πάντα ψηλά»

Ο κόσμος σε περιμένει σπίτι. Πόσο κοντά είσαι στην οικογένεια;

«Προς το παρόν είμαι στον ΠΑΟΚ, δουλεύω εδώ, είναι το σπίτι μου, εδώ έχω πάρει τεράστιες ικανοποιήσεις, έχω πετύχει σημαντικά πράγματα».

Οι Έλληνες λένε ότι είσαι ο μεγαλύτερος προπονητής στην ιστορία του ΠΑΟΚ…

«Είναι οι επιτυχίες που έχουν έρθει, πρώτα απ’ όλα η νίκη απέναντι στις ομάδες της Αθήνας. Με αποκαλούν έτσι, αλλά δεν είμαι εγώ ο «στρατηγός». Περισσότερο έχω έναν τρόπο να διαχειρίζομαι καταστάσεις, να πείθω, να δημιουργώ ατμόσφαιρα ενότητας και ενθουσιασμού».

Κεφάλαιο: Μίρτσεα Λουτσέσκου

«Εύχομαι να είχε δει όλες αυτές τις εκδηλώσεις συμπάθειας και λύπης, αλλιώς μένουν σε εμάς. Έχτισε μια εντυπωσιακή καριέρα, έζησε εξαιρετικές στιγμές, βοήθησε ανθρώπους να σταθούν ξανά στα πόδια τους. Εκπαιδεύτηκε ο ίδιος και εκπαίδευσε και άλλους. Κατέκτησε τρόπαια, έχασε και πολλά παιχνίδια. Έχτισε αυτή την καριέρα κομμάτι-κομμάτι.

Αυτό είναι που με βασανίζει περισσότερο, με κάνει να σκέφτομαι με πόνο για εκείνον: δεν ξέρω αν κατάφερε να βάλει όλα αυτά τα «κομμάτια» μαζί και να δει τη συνολική εικόνα της σπουδαίας του καριέρας. Οι τελευταίοι μήνες ήταν γεμάτοι πόνο, με τις καταστάσεις στο νοσοκομείο, τις αντιπαραθέσεις, τη λύπη των αγώνων, κάπως έζησε αυτή την περίοδο σε ένταση.

Πιθανότατα ένιωθε και γνώριζε πολύ καλά τι είχε πετύχει, αλλά πραγματικά πότε προλαβαίνεις να χαρείς όταν δεν έχεις χρόνο να τα βάλεις όλα μπροστά σου; Θα άξιζε να φύγει λίγο διαφορετικά. Αν βλέπει από ψηλά όσα βλέπουμε κι εμείς, τότε είναι εντάξει, αλλά δυστυχώς δεν θα το μάθουμε ποτέ».

Είπες ότι νιώθεις «νεκρός» μετά από μία ήττα, όπως ο πατέρας σου.

«Έτσι το νιώθουμε»

Υπέφερε στο τέλος;

«Δεν έχει νόημα να το συζητάμε αυτό. Μένουμε στην υπέροχη εικόνα από την περίοδο της κηδείας και στις συγκλονιστικές αντιδράσεις από όλο τον κόσμο».

Τι θα έλεγες στους ανθρώπους που ήρθαν στο λαϊκό προσκύνημα;

«Τους ευχαριστώ πάρα πολύ. Είναι πολύ σημαντικό για μένα, ως γιος του, να ξέρω ότι αυτοί οι άνθρωποι ένιωσαν τόσο όμορφα συναισθήματα για εκείνον».

Πηγή: SDNA.gr