ΑΕΚ: Το 3/3 της Ένωσης με τους δανεισμούς και γιατί η υπόθεση Πινέδα είναι η πιο κομβική από κάθε άλλη στο παρελθόν

AEK: 3/3 of the Union with loans and why the Pineda case is the most pivotal than any other in the past

AEK had never faced such a difficult loan case as that of Orbelin Pineda as the financial bar had never risen to the heights that this case is at.

It is obvious that Telta wants to make the most of AEK's big cap in order to keep Orbelin Pineda. It is also logical on her part to act and think in this way, no one can or has the right to scold her for trying to have the greatest possible financial benefit. Chances are the Union in its place would do exactly the same, let's think for example how it thinks and works for Levi Garcia.

AEK is therefore called upon to make a very pivotal decision for its next season as this particular footballer is not just a good link in the chain, but clearly the most important one.

He completely justified Matias Almeidas for his insistence on being acquired even with a "dry" loan, i.e. without a purchase option. created by the Union coach.

So it will not be a small thing if his stay in AEK is not achieved, on the contrary it will put it in significant trouble and considerations regarding how to replace him, without obviously this means that he will be destroyed. It will just make the job more complicated for the people who will be called upon to find the required solutions and it will surely trouble the fans of the team who more than any other transfer want to hear that the Mexican will continue to wear the yellow and black.

From then on, of course, AEK must play its own game and complete this transfer with the real laws of the market and not through an auction. To do the right thing for herself, looking at her own interest, without particularly worrying about the communication side of the story. The point is to have substance, to get the job done. And if this mission turns out to be an impossible process, then be ready to move safely to the next step, showing readiness and reflexes.

Because since the team itself says it knew from the beginning that this case would be difficult, it must be ready and prepared for the wrong outcome. And because the truth must be told and rewarded, the people who ran the team last year have given us no reason to believe they will fail if things don't go their way with the Mexican. After all, it will not be their own responsibility for its eventual loss. When things are driven to finance, they don't have much of a chance as the boss is the one who sets the price.

The cases of Araujo, Livaya and Chuber

In the recent past, AEK has faced quite a few cases of footballers who were acquired on loan and proved to be valuable. In some cases she had managed to "tie" her ass, in that of Sergio Araujo, however, she suffered enough until she made him completely hers. It was a case similar to that of Pineda, as initially his team at the time (Las Palmas) was adamant about entering into the player's purchase option agreement.

On the contrary, with those of Livaya and Tzumber, she had found the fertile ground to conclude favorable agreements for her in order to acquire them since they proved to her through their first season at AEK, that she should do so. In general, he had signed relevant purchase options with their teams and with the players the necessary contracts in order to have them also "tied". So in both cases, all he had to do was pay the relevant amounts at the end of the seasons (2018 and 2022 respectively) to their teams, without being required to enter into additional negotiations with them.

Certainly, such difficulties as in the case of Pinedas, he did not have to face because the economic bar had never risen to these heights. The most money he had to spend was around 2 million euros, while now he can hardly get the footballer for less than 5 million euros. In Mexico and Spain they dream and write about 7.5-8 million euros, but the Union has made it clear to all sides, domestic and foreign, that it is not going to reach this money. And the suspense peaks...

*** ΑΕΚ: Το 3/3 της Ένωσης με τους δανεισμούς και γιατί η υπόθεση Πινέδα είναι η πιο κομβική από κάθε άλλη στο παρελθόν

Η ΑΕΚ δεν είχε αντιμετωπίσει ποτέ τόσο δύσκολη υπόθεση δανεισμού όπως αυτή του Ορμπελίν Πινέδα καθώς ο οικονομικός πήχης ουδέποτε είχε ανέλθει σε αυτά τα ύψη που αυτή η υπόθεση βρίσκεται.

Είναι προφανές ότι η Θέλτα θέλει να εκμεταλλευτεί στο έπακρο τη μεγάλη κάψα που έχει η ΑΕΚ για να κρατήσει στο δυναμικό της τον Ορμπελίν Πινέδα. Είναι επίσης και το λογικό από την πλευρά της να πράττει και να σκέφτεται με αυτό τον τρόπο, ουδείς μπορεί ή δικαιούται να την ψέξει επειδή προσπαθεί να έχει το μεγαλύτερο δυνατό οικονομικό όφελος. Πιθανότητα και η Ένωση στη θέση της θα έκανε ακριβώς το ίδιο, ας σκεφτούμε για παράδειγμα πώς σκέφτεται και λειτουργεί για τον Λιβάι Γκαρσία.

Η ΑΕΚ λοιπόν καλείται να λάβει μία απόφαση πολύ κομβική για την επόμενη σεζόν της καθώς ο συγκεκριμένος ποδοσφαιριστής δεν είναι απλά ένας καλός κρίκος της αλυσίδας, αλλά ξεκάθαρα ο πιο σημαντικός αυτής.

Δικαίωσε απόλυτα τον Ματίας Αλμέιδα για την επιμονή του να αποκτηθεί έστω και με "ξερό" δανεισμό δηλαδή δίχως να προβλέπεται οψιόν αγοράς, αναγνωρίστηκε ως ο κορυφαίος ποδοσφαιριστής του πρωταθλήματος από αντίπαλους ποδοσφαιριστές οι οποίοι έχουν αναφερθεί δημόσια σε αυτό, είναι ο ακρογωνιαίος λίθος του αγωνιστικού κομψοτεχνήματος που φιλοτέχνησε ο προπονητής της Ένωσης.

Δεν θα είναι λοιπόν μικρό πράγμα το να μην επιτευχθεί η παραμονή του στην ΑΕΚ, αντιθέτως θα τη βάλει σε σημαντικούς μπελάδες και συλλογισμούς όσον αφορά στο πως θα τον αντικαταστήσει, χωρίς προφανώς αυτό να σημαίνει ότι θα καταστραφεί κιόλας. Απλώς η δουλειά θα γίνει περισσότερο περίπλοκη για τους ανθρώπους οι οποίοι θα κληθούν να βρουν τις απαιτούμενες λύσεις και σίγουρα θα προβληματίσει τους φίλους της ομάδας που περισσότερο από κάθε άλλη μεταγραφή θέλουν να ακούσουν ότι ο Μεξικανός θα συνεχίσει να φορά τα κιτρινόμαυρα.

Από εκεί και πέρα βέβαια, η ΑΕΚ πρέπει να παίξει το δικό της παιχνίδι και να φέρει αυτή τη μεταγραφή εις πέρας με τους πραγματικούς νόμους της αγοράς και όχι μέσα από πλειστηριασμό. Να κάνει αυτό που πρέπει για τον εαυτό της κοιτάζοντας το συμφέρον της, δίχως να προβληματίζεται ιδιαίτερα για το επικοινωνιακό της ιστορίας. Το θέμα είναι να υπάρξει ουσία, να γίνει η δουλειά. Κι αν αυτή η αποστολή αποδειχθεί μία διαδικασία αδύνατη, τότε να είναι έτοιμη να περάσει με ασφάλεια στο επόμενο βήμα, δείχνοντας ετοιμότητα και αντανακλαστικά.

Διότι από τη στιγμή που και η ίδια η ομάδα λέει ότι ήξερε εξαρχής πως αυτή η υπόθεση θα είναι δύσκολη, οφείλει να είναι έτοιμη και προετοιμασμένη για το στραβό αποτέλεσμα. Κι επειδή η αλήθεια πρέπει να λέγεται και να επιβραβεύεται, οι άνθρωποι που έτρεξαν πέρυσι την ομάδα, δεν μας έχουν επιτρέψει κανένα λόγο για να πιστέψουμε ότι θα αποτύχουν, αν τα πράγματα δεν κυλήσουν όπως τα θέλουν με τον Μεξικανό. Άλλωστε δεν θα πρόκειται και για δική τους ευθύνη ενδεχόμενη απώλειά του. Όταν τα πράγματα οδηγούνται στο οικονομικό δεν έχουν και μεγάλη ευκαιρία καθώς το αφεντικό είναι αυτό που ορίζει την τιμή.

Οι περιπτώσεις Αραούχο, Λιβάγια και Τσούμπερ

Κατά το πρόσφατο παρελθόν, η ΑΕΚ αντιμετώπισε κάμποσες περιπτώσεις ποδοσφαιριστών οι οποίοι αποκτήθηκαν ως δανεικοί και αποδείχθηκαν πολύτιμοι. Σε κάποιες υποθέσεις είχε καταφέρει να "δέσει" τον γάιδαρό της, σε εκείνη του Σέρχιο Αραούχο ωστόσο, ταλαιπωρήθηκε αρκετά μέχρι να τον κάνει ολότελα δικό της. Ήταν περίπτωση παρεμφερής με αυτή του Πινέδα, καθώς αρχικά η τότε ομάδα του (Λας Πάλμας) ήταν ανένδοτη στο το να μπει στη συμφωνία οψιόν αγοράς του ποδοσφαιριστή.

Αντιθέτως, με εκείνες των Λιβάγια και Τσούμπερ, είχε βρει το πρόσφορο έδαφος να συνάψει ευνοϊκές για εκείνη συμφωνίες ώστε να τους αποκτήσει εφόσον της αποδείκνυαν μέσα από την πρώτη σεζόν τους στην ΑΕΚ, ότι θα έπρεπε να το κάνει. Κοινώς, είχε υπογράψει με τις ομάδες τους σχετικές οψιόν αγοράς και με τους ποδοσφαιριστές τα απαραίτητα συμβόλαια προκειμένου να τους έχει επίσης "δεμένους". Έτσι και στις δύο υποθέσεις, το μόνο που είχε να κάνει ήταν να πληρώσει τα σχετικά ποσά στο τέλος των σεζόν (2018 και 2022 αντιστοίχως) στις ομάδες τους, δίχως να απαιτείται να μπει σε επιπλέον διαπραγματεύσεις με τους ίδιους.

Ασφαλώς, τέτοιες δυσκολίες όπως στην υπόθεση του Πινέδα, δεν είχε να αντιμετωπίσει διότι ο οικονομικός πήχης δεν είχε ανέβει ποτέ σε αυτά τα ύψη. Τα περισσότερα χρήματα που χρειάστηκε να ξοδέψει ήταν περί τα 2 εκατ. ευρώ, ενώ τώρα δύσκολα μπορεί να πάρει τον ποδοσφαιριστή με λιγότερα από 5 εκατ. ευρώ. Στο Μεξικό και στην Ισπανία ονειρεύονται και γράφουν για 7,5-8 εκατ. ευρώ, όμως σε αυτά τα χρήματα η Ένωση έχει ξεκαθαρίσει προς όλες τις πλευρές, εγχώριες και ξένες, ότι δεν πρόκειται να φτάσει. Και η αγωνία κορυφώνεται... 

Πηγή: Sport 24.gr