Σεμπαστιάν Αλέ: Γιατί δεν γελάει ο γκολτζής του Άγιαξ που τα κολλάει παντού και πάντα και σπάει όλα τα ρεκόρ στο Champions League παρότι πρωτάρης;

Sebastian Ale: Why doesn't the Ajax goal scorer who sticks them everywhere and always and breaks all the records in the Champions League despite being a rookie?

Sebastian Ale continued his impressive streak of goals in the Champions League

The rookie in the Champions League striker of "Aiada" continued his awesome scoring streak in the tournament.

Sebastian Ale found the net in Ajax 2-2 with Benfica on both sides and was the protagonist of the match.

Here is the first scorer of this year's Champions League. With 11, now, goals. Impressive in itself given the competition, it becomes more as it is the first time it competes in the top European tournament. In Lisbon, it was his 7th participation. He has scored in all of them! Such is his appeal to knitting, that he put it in… his own goal. OK, he fixed the damage. And in fact on the lids. This is how he writes history.

The unique way of Ajax reborn Ale

But how did the one who failed miserably at West Ham become a bomber of the highest possible level? The answer is a mixture of know-how and cultivation of trust. The way they know in Amsterdam. And with the beneficial guidance and care of Eric ten Hague, with whom they had once worked so well in Utrecht (2015-17).

After returning to the Netherlands, Ale lives a continuous success story. At the age of 27, he walks the virtuous path of maturity. He says that he does not care about records, that he has no capsule to be the only "first berry". He is not the fastest striker out there. He is not even the most artisan. He put it this way: "There were 10,000 more talented kids where I grew up (s.s .: on the outskirts of Paris). But it is the choices you make that make the difference. "

Correct the mistakes, do not stay in the good

He is a perfectionist. He remembers almost every action of every match. It does not stay well anymore. They are the bad things that stick in his mind. Because he wants to correct them, to eliminate them. Gradually fill the memory hard drive with only good ones. That's why he usually does not laugh when he scores. That is not how he is a snob. It is that he does not want to lose his self-concentration for a moment. Focus on the goal.

Born in France, but international with Cκτήte d'Ivoire, he has always had the good fortune to have people who love and support him. His father never pressured him. OK, it helped that he was… irrelevant from the ball, but he never remained a neutral observer of the strange in the eyes of the sport that his son liked. He was directly involved, he even helped the teammates of the little one, who did not have a means of transportation to go to training.

Ale's failure in England and the right reaction

Ale's career was not easy. Every stage worked. From Utrecht to Eintracht Frankfurt and from there to the Premier League. There, yes, it did not go well. He has excuses. It was the choice of Manuel Pellegrini, but David Moyes quickly took over as coach. They never met the Scot, talking football. Neither in the system, nor in philosophy.

It also did not help him adjust that his wife was 7 months pregnant when they moved to London and he had to arrange practically everything himself. After the baby came, but a health problem made the family nights witness. They did not close their eyes all night crying. His heart was breaking. He was worried, he could not calm down for a moment. At the same time, he had to get used to a new country, a new team, a different environment. And then came the coronavirus…

To his credit, he did not blame anyone else for his failure in the "hammers". And when he saw that the work was not working, he asked to leave. He returned to the Netherlands to enjoy football again. He did not care that many saw it as a setback. He cared for the joy inside him to return. Something he achieved.

Restoring the image of the club

The story with Mark Ofermars and his departure from the position of football director due to sexual harassment, spoiled the image of the Dutch club to the outside. But the team is determined to leave that stain behind. Without, of course, being a simple thing.

We wondered after the group stage how good this Ajax is. He did not have a good day yesterday, he was rather lucky not to lose to Benfica. Ale, however, played his role properly again. Despite the misfortune of the own goal, this is probably the most important. Everything you need for a game of chess…

*** Σεμπαστιάν Αλέ: Γιατί δεν γελάει ο γκολτζής του Άγιαξ που τα κολλάει παντού και πάντα και σπάει όλα τα ρεκόρ στο Champions League παρότι πρωτάρης; 

Ο Σεμπαστιάν Αλέ συνέχισε το εντυπωσιακό σερί του στα γκολ στο Champions League

Ο πρωτάρης στο Champions League επιθετικός του «Αίαντα» συνέχισε το φοβερό του σερί σκοραρίσματος στη διοργάνωση.

Ο Σεμπαστιάν Αλέ βρήκε δίχτυα και στο 2-2 του Άγιαξ με την Μπενφίκα και από τις… δύο πλευρές και ήταν ο πρωταγωνιστής του ματς.

Ιδού ο πρώτος σκόρερ του φετινού Champions League. Με 11, πλέον, γκολ. Εντυπωσιακό από μόνο του δεδομένου του ανταγωνισμού, γίνεται περισσότερο καθώς πρώτη φορά αγωνίζεται στην τοπ ευρωπαϊκή διοργάνωση. Στη Λισαβόνα, ήταν η 7η συμμετοχή του. Έχει σκοράρει σε όλες! Είναι τέτοια η έφεσή του στο πλεχτό, που το έβαλε και στο… δικό του τέρμα. ΟΚ, τη διόρθωσε τη ζημιά. Και μάλιστα στα καπάκια. Γράφει έτσι ιστορία.

Ο μοναδικός τρόπος του Άγιαξ αναγέννησε τον Αλέ

Μα πώς αυτός που απέτυχε παταγωδώς στη Γουέστ Χαμ έγινε μπόμπερ του υψηλότερου δυνατού επιπέδου; Η απάντηση είναι μία μίξη τεχνογνωσίας και καλλιέργειας εμπιστοσύνης. Με τον τρόπο που ξέρουν στο Άμστερνταμ. Και με την ευεργετική καθοδήγηση και φροντίδα του Έρικ τεν Χαγκ, με τον οποίο τόσο αγαστά είχαν συνεργαστεί άλλοτε στην Ουτρέχτη (2015-17).

Μετά την επιστροφή του στην Ολλανδία, ο Αλέ ζει ένα συνεχές success story. Στα 27 του πλέον, βαδίζει στον ενάρετο δρόμο της ωριμότητας. Λέει πως δεν τον νοιάζουν τα ρεκόρ, πως δεν έχει καμιά κάψα να είναι αυτός και μόνο «πρώτη μούρη». Δεν είναι ο πιο γρήγορος επιθετικός εκεί έξω. Δεν είναι ούτε ο πιο τεχνίτης. Ο ίδιος το έχει θέσει ως εξής: «Υπήρχαν 10.000 παιδιά με περισσότερο ταλέντο εκεί που μεγάλωσα (σ.σ.: στα προάστια του Παρισιού). Αλλά είναι οι επιλογές που κάνεις αυτές που κάνουν τη διαφορά».

Διόρθωσε τα λάθη, μην μένεις στα καλά

Είναι τελειομανής. Θυμάται σχεδόν κάθε του ενέργεια από κάθε ματς. Περισσότερο δεν μένει στα καλά. Είναι τα άσχημα που κολλάνε στο μυαλό του. Γιατί θέλει να τα διορθώσει, να τα εξαλείψει.  Ώστε σταδιακά ο σκληρός δίσκος της μνήμης να γεμίσει μόνο με καλά.  Γι’ αυτό δεν γελάει συνήθως όταν σκοράρει. Δεν είναι δηλαδή πώς είναι σνομπ. Είναι ότι δεν θέλει να χάσει στιγμή την αυτοσυγκέντρωσή του. Την προσήλωση στο στόχο.

Γεννημένος στη Γαλλία, αλλά διεθνής με την Ακτή του Ελεφαντοστού, είχε πάντα την τύχη να έχει πλάι του ανθρώπους που τον αγαπούν και στον στηρίζουν. Ο πατέρας του δεν τον πίεσε ποτέ. ΟΚ, βοήθησε και ότι ήταν… άσχετος από μπάλα, αλλά ποτέ δεν έμεινε ουδέτερος παρατηρητής του περίεργου στα μάτια του σπορ που άρεσε στο γιο του. Εμπλεκόταν άμεσα, βοηθούσε ως και συμπαίκτες του μικρού, που δεν είχαν μεταφορικό μέσο για να πάνε στις προπονήσεις.

Η αποτυχία του Αλέ στην Αγγλία και η σωστή αντίδραση

Η καριέρα του Αλέ δεν στρώθηκε με την ευκολία. Το δούλεψε το κάθε στάδιο. Από την Ουτρέχτη στην Αϊντραχτ Φρανκφούρτης και από εκεί στην Premier League. Εκεί, ναι, δεν τα πήγε καλά. Έχει δικαιολογίες. Ήταν επιλογή του Μανουέλ Πελεγκρίνι, αλλά γρήγορα τη θέση του προπονητή ανέλαβε ο Ντέιβιντ Μόις. Με τον Σκωτσέζο δεν τα βρήκαν ποτέ, ποδοσφαιρικά ομιλώντας. Ούτε στο σύστημα, ούτε στη φιλοσοφία.

Δεν τον βοήθησε επίσης στην προσαρμογή ότι η γυναίκα του ήταν έγκυος 7 μηνών όταν μετακόμισαν στο Λονδίνο και έπρεπε να τακτοποιήσει μόνος του πρακτικά τα πάντα. Μετά το μωρό ήρθε, αλλά ένα πρόβλημα υγείας έκανε τις νύχτες της οικογένειας μαρτυρικές. Δεν έκλειναν μάτι όλη νύχτα από το κλάμα. Σπάραζε η καρδιά του. Ανησυχούσε, δεν μπορούσε να ησυχάσει στιγμή. Την ίδια ώρα, έπρεπε να συνηθίσει σε μια νέα χώρα, σε μια νέα ομάδα, σε ένα άλλο περιβάλλον. Κι ύστερα ήρθε και ο κορονοϊός…

Προς τιμήν του, δεν κατηγόρησε κανένα άλλον για την αποτυχία του στα «σφυριά». Και όταν είδε πως δεν τραβάει η δουλειά, ζήτησε να φύγει. Γύρισε στην Ολλανδία για να ευχαριστηθεί ξανά το ποδόσφαιρο. Δεν τον ένοιαξε που πολλοί το είδαν ως πισωγύρισμα. Αυτόν τον ένοιαζε να επιστρέψει ξανά η χαρά μέσα του. Κάτι που πέτυχε.

Αποκαθιστώντας την εικόνα του κλαμπ

Η ιστορία με τον Μαρκ Όφερμαρς και τη φυγή του από τη θέση του διευθυντή ποδοσφαίρου λόγω σεξουαλικών παρενοχλήσεων, χάλασε την εικόνα του ολλανδικού συλλόγου προς τα έξω. Αλλά η ομάδα είναι αποφασισμένη να αφήσει πίσω της αυτή την κηλίδα. Χωρίς, βέβαια, να είναι απλό πράγμα.

Αναρωτιόμασταν μετά τη φάση των ομίλων πόσο καλός είναι αυτός ο Άγιαξ. Δεν πέρασε καλά χθες, ήταν μάλλον τυχερός που δεν έχασε από την Μπενφίκα. Ο Αλέ πάντως, έπαιξε ξανά σωστά το ρόλο του. Παρά την ατυχία του αυτογκόλ και αυτό είναι ίσως το πιο σημαντικό. Ό,τι πρέπει για μια παρτίδα σκάκι…

Πηγή: Sportime.gr