Αποκαλυπτικός Όσμαν στην Τουρκία: «Ως παίκτης αισθάνεσαι αν σε θέλουν κάπου ή όχι» - Τι είπε για Παναθηναϊκό και Αταμάν

Osman reveals in Turkey: "As a player, you feel whether you are wanted somewhere or not" - What he said about Panathinaikos and Ataman

Cendy Osman spoke about the summer that led him from Panathinaikos to PAOK, revealing unknown details about the deal in question.

Cendi Osman was revealing about the background behind his departure from Panathinaikos and his transfer to PAOK, who spoke in Turkey about everything that happened this summer.

The Turkish forward referred to the contacts with Fenerbahce and Efes, the buy-out that Panathinaikos had set, but also to how the situation changed after the acquisition of Isak Bonga.

At the same time, he explained why he finally chose PAOK, revealed details from his first conversation with Andrea Trinchieri and spoke with particularly warm words about his two years at the "clover".

In detail what he said:

About his presence at Panathinaikos: "I really spent two incredible years at Panathinaikos. I had so many beautiful memories. They welcomed me and accepted me in the best way. When I went there, I didn't know what to expect. Ergin was there, along with Cenk, and they had just won the EuroLeague. That's why they were very popular. But I went there and I didn't know what to expect. Although the first four or five months I struggled a lot and I hit a wall of European basketball. But they never stopped supporting me. They always believed in me. Both the fans and the club. After that, everything started to go better for me. When I got used to European basketball, I started playing my own basketball. And eventually I became one of the most beloved people there. I spent two really beautiful years. I bonded a lot with the fans, with the staff, with the president, with Mr. Giannakopoulos. The relationship was really excellent. I want to thank them for that.”

On his transfer to PAOK: “I am very excited about PAOK. When we first spoke, they presented me with their project and plans and that excited me a lot. Because yes, right now they are a EuroCup team, but their goal is to be in the EuroLeague. And for that reason we created a very good team. We have Andrea Trinchieri on the bench. The ambition and enthusiasm they showed me really excited me. For me, it was not an easy decision. I had one more year of contract with Panathinaikos and all the discussions were in the direction that I would stay. I was waiting too. But sometimes, not everything depends only on what you want. And so, even though I had one more year of contract, I changed teams and I am very happy. But it was a difficult process. Because there was not only PAOK. Before PAOK, there were other clubs that were interested in me. "

On the interest from Fenerbahce and Efes: "I had spoken with Efes and Fenerbahce but these processes developed differently. And then various stories were created. "He doesn't want to return to Turkey", "he doesn't go to this team because the other team will be angry" and things like that. Various things are thrown on the internet and, in a very strange way, people believe them. It is written that "Cedi didn't go for this reason" or "he didn't go for that reason". I am really surprised. We saw this a lot on social media. But that is also the great power of social media: someone finds an explanation according to their own data and then people start to believe it. The company that represents me is well-known. The team that manages my social media is well-known. If a journalist wants to know something, they can send a message and ask: ''We heard this, is it true?''. They will answer you and tell you the truth.

That's why it seems a little strange to me that news is written so easily and, in general, reproduced by the Turkish media. You can even send me a message on Instagram. I will see it and forward it to my team and they will answer you. But there is one important thing: I was not a free agent. I still had one year left on my contract. When these discussions started, Panathinaikos wanted to receive a buyout from each team. First, the two clubs had to agree. If someone wanted to acquire me, they had to agree with Panathinaikos. That was not something I could do. I could not go to the president of Panathinaikos and tell him: "President, don't ask for such a big buyout, make it easier for me to go to a EuroLeague team". That is not possible. If a club really wants me, they have to go and agree with Panathinaikos as a club. I could not do anything about it. If I were a free agent, I would have had the right to choose. But since there was a buyout, things were different. And I think that especially the Turkish clubs probably did not want to enter this process.”

On the buyout: “Even when I went to PAOK, a buyout was requested. At the beginning, a certain amount was set. When it became known that I would go to PAOK, a different amount was requested. A higher amount was requested. These amounts are not fixed. It is not that all teams enter the process with the same amount. With each team, a different discussion is held about the buyout. Another buyout was discussed with PAOK. And probably for Panathinaikos, the fact that PAOK is not competing in the EuroLeague this year was different. Maybe they thought that at least we will not face Cendi in the EuroLeague. But, as I said, first the two clubs had to agree. I could not go and negotiate the buyout. If I went to the president and told him I wanted to leave and then he told me a fee that was too high for the other team, the transfer would end there. And I would be stuck in the middle. Once I said I wanted to leave and the other team couldn’t sign me, what would happen to me? I would be a player that his team didn’t want. That’s why I couldn’t do something like that. PAOK came, talked to me, presented me with their enthusiasm, their plans and their project. And that excited me. They also agreed on the buyout issue and so, for me, the choice became easy. Because they really created a very good team for the EuroCup this year. But I know that their real goal is the EuroLeague. That’s why I hope we can get back there next year.”

On whether the situation changed with Bonga's transfer to Panathinaikos: "When we initially spoke, when the news about Efes came out, the Panathinaikos GM called me and said: "We want you. We're not sending you anywhere. We're very happy with you. As soon as the issues with the coach are clarified, we'll sit down to talk about what we're going to do in the coming years." And I told him that I agree and that I think the same. I told him: "Okay, let's sit down and talk. I'm ready whenever you want." A week later, however, they signed Bonga. And of course, a player can come, a player can leave. I have no problem with that. I was never afraid to claim my place. Even in my rookie year in the NBA, I was a starter on an incredible team. After I managed to create my place there, I thought: "Will I not be able to win my place here?" I am never afraid of competition. I never avoid a fight. After that, about two or three weeks passed and no one contacted me. At the same time, other teams were calling me and I was talking to them. Since other teams were calling me, I thought that obviously they had heard or knew something too. And then I thought: "There is probably a conversation like 'we want you, but if you want to leave, we can sit down and talk about it'". So I said: "I want to go where they really want me". I want to go somewhere where they will give me that value. And when I saw the enthusiasm of PAOK and the value they showed me, for me it was an easy choice."

On what he said about his former teammates at Panathinaikos: "We were at Shorts' wedding with TJ and Kendrick (ed. Nunn). Of course everyone wanted to know what happened. "What happened? How did it happen? How did it end?" Everyone wanted to know, because everyone was surprised. But, as I say, it's a bit of a perception issue. The impression was created that I had started this whole process, so the players thought: "Why did you leave? Why did you leave us and leave?" But when I explained the situation to them, they understood that it wasn't like that. I had also spoken to Coach Obradovic and the president. But sometimes as a player you feel whether you are wanted somewhere or not. You understand the relationship that exists. I felt that too. And then, as I said, events unfolded in this way."

On Panathinaikos' failed season: "I think what affected us the most was that the Final Four was being held in Athens. On the one hand, we were all very excited and happy. On the other hand, there was pressure. We lost one game, won two, lost one, won one, lost one. We couldn't find the consistency we wanted. Olympiacos was doing very well and we couldn't find our own performance. Towards the end of the season, there were games we had to win. We beat Red Star, Zalgiris, Barcelona away and other games like that. That's how we ended up in seventh place. But it was a very unstable season for us. And despite all that, we took a 2-0 lead against Valencia."

On Andrea Trinchieri: "When they initially told me that Trinchieri would call me, I said, 'Okay, I'll talk to him,' but I still had a contract, so I couldn't tell him much. But when we talked, we had a really nice conversation. We even spoke in Serbian, because he knows it. So that made our conversation even more comfortable. We talked for about 10-15 minutes. He told me what he expected of me. He said, 'It's going to be a tough season for you, because I'm going to ask a lot of you. I'm not asking you to score 20 points every game, because then I'll have killed you.' But he told me that he expects from me what I always do: energy on offense, on defense, keeping the team together. Those were very important to him. And when we talked about that, I really felt a sense of relief. Because I knew exactly what he wanted from me. I knew what his expectations were and I knew that I could meet them. About a week later he sent me an incredible message. If I showed you the message, you would say "wow". He wrote something like: "Come on, brother, come to PAOK too". It was an incredible message. It affected me a lot and from there on all the discussions went very well. Within two weeks the deal was completed." On Ergin Ataman: "I had to earn my place. And maybe at some point he was even stricter with me. There was something else. All eyes were on us, because I was a player of the Turkish national team and he was the coach of the Turkish national team. So Ergin, in my opinion, was trying to handle the situation in the right way. There could be no impression that "his own player came and he makes him play". And when I didn't play well, he really didn't let me play. And he was right. He had higher standards for me than normal. I remember that sometimes at the beginning of a game I might make, for example, 0/3 shots. And I might miss a defensive position. He would take me out right away. I would say: "Okay, he'll probably start with me again in the second half". But there were games where he wouldn't put me back in at all. At first he wouldn't put me in. But, as I said, I went to a team that had already won the EuroLeague. So the message was: "Play well, earn your spot, prove that you deserve it. I'll put you in. But if you play badly, I can't do anything, because behind you there is a team that was the European champion the previous year". And naturally he would put the players from that team in play. But after about four months, I had found myself and felt much more comfortable. From then on it was different.»

On whether the Panathinaikos-Olympiakos finals are "tired" of the constant: "I think so. That's why the fact that other teams are investing will increase the competition and the games will no longer be so easy. For about ten years, Olympiacos and Panathinaikos lost two, at most three games during the year against the other teams. My first year at Panathinaikos we finished with 19 wins and 0 losses. Whoever we faced, we beat. Now, however, if there are four or five teams that are competitive, the championship will have more competition and I believe it will be an exciting season. There used to be Aris, Panionios and other very important Greek teams, but for many years, apart from Olympiacos and Panathinaikos, the name of any other team has not been heard. Now there is an additional excitement. Aris, as far as I know, also made a good investment this year. So the Thessaloniki derby will be very good.”

*** Αποκαλυπτικός Όσμαν στην Τουρκία: «Ως παίκτης αισθάνεσαι αν σε θέλουν κάπου ή όχι» - Τι είπε για Παναθηναϊκό και Αταμάν

Ο Τσέντι Όσμαν μίλησε για το καλοκαίρι που τον οδήγησε από τον Παναθηναϊκό στον ΠΑΟΚ, αποκαλύπτοντας άγνωστες λεπτομέρειες για το εν λόγω deal.

Αποκαλυπτικός για το παρασκήνιο της αποχώρησής του από τον Παναθηναϊκό και τη μεταγραφή του στον ΠΑΟΚ ήταν ο Τσέντι Όσμαν, ο οποίος μίλησε στην Τουρκία για όλα όσα συνέβησαν το φετινό καλοκαίρι.

Ο Τούρκος φόργουορντ αναφέρθηκε στις επαφές με Φενέρμπαχτσε και Εφές, στο buy-out που είχε θέσει ο Παναθηναϊκός, αλλά και στο πώς άλλαξαν τα δεδομένα μετά την απόκτηση του Ίζακ Μπόνγκα.

Παράλληλα, εξήγησε γιατί επέλεξε τελικά τον ΠΑΟΚ, αποκάλυψε λεπτομέρειες από την πρώτη του συζήτηση με τον Αντρέα Τρινκιέρι και μίλησε με ιδιαίτερα θερμά λόγια για τη διετία του στο «τριφύλλι».

Αναλυτικά όσα είπε:

Για την παρουσία του στον Παναθηναϊκό: «Πέρασα πραγματικά δύο απίστευτα χρόνια στον Παναθηναϊκό. Είχα πάρα πολλές όμορφες αναμνήσεις. Με υποδέχθηκαν και με αποδέχθηκαν με τον καλύτερο τρόπο. Όταν πήγα εκεί, δεν ήξερα τι να περιμένω. Ο Εργκίν ήταν εκεί, μαζί με τον Τσενκ, και είχαν μόλις κατακτήσει τη EuroLeague. Γι' αυτό ήταν πολύ αγαπητοί. Εγώ όμως πήγαινα εκεί και δεν ήξερα τι να περιμένω. Παρότι τους πρώτους τέσσερις-πέντε μήνες δυσκολεύτηκα αρκετά και έπεσα πάνω σε έναν τοίχο του ευρωπαϊκού μπάσκετ. Όμως δεν σταμάτησαν ποτέ να με στηρίζουν. Πάντα πίστευαν σε μένα. Τόσο οι φίλαθλοι όσο και ο σύλλογος. Μετά από αυτό, όλα άρχισαν να πηγαίνουν καλύτερα για μένα. Όταν πλέον συνήθισα το ευρωπαϊκό μπάσκετ, άρχισα να παίζω το δικό μου μπάσκετ. Και τελικά έγινα ένα από τα πιο αγαπητά πρόσωπα εκεί. Πέρασα δύο πραγματικά πολύ όμορφα χρόνια. Έδεσα πολύ με τους φιλάθλους, με το staff, με τον πρόεδρο, με τον κύριο Γιαννακόπουλο. Η σχέση ήταν πραγματικά εξαιρετική. Θέλω να τους ευχαριστήσω γι' αυτό.»

Για την μεταγραφή του στον ΠΑΟΚ: «Είμαι πολύ ενθουσιασμένος για τον ΠΑΟΚ. Όταν μιλήσαμε για πρώτη φορά, μου παρουσίασαν το πρότζεκτ και τα σχέδιά τους και αυτό με ενθουσίασε πάρα πολύ. Γιατί ναι, αυτή τη στιγμή είναι ομάδα του EuroCup, αλλά ο στόχος τους είναι να βρίσκονται στη EuroLeague. Και για αυτόν τον λόγο δημιουργήσαμε μια πολύ καλή ομάδα. Έχουμε τον Αντρέα Τρινκιέρι στον πάγκο. Η φιλοδοξία και ο ενθουσιασμός που μου έδειξαν με ενθουσίασαν πραγματικά. Για μένα δεν ήταν εύκολη απόφαση. Είχα ακόμη έναν χρόνο συμβόλαιο με τον Παναθηναϊκό και όλες οι συζητήσεις ήταν προς την κατεύθυνση ότι θα παρέμενα. Κι εγώ περίμενα. Όμως μερικές φορές, δεν εξαρτώνται όλα μόνο από το τι θέλεις εσύ. Και έτσι, παρότι είχα ακόμη έναν χρόνο συμβόλαιο, άλλαξα ομάδα και είμαι πολύ χαρούμενος. Ήταν όμως μια δύσκολη διαδικασία. Γιατί δεν υπήρχε μόνο ο ΠΑΟΚ. Πριν από τον ΠΑΟΚ υπήρχαν και άλλοι σύλλογοι που ενδιαφέρονταν για μένα.»

Για το ενδιαφέρον από Φενέρμπαχτσε και Εφές: «Είχα μιλήσει με την Εφές και τη Φενέρ αλλά αυτές οι διαδικασίες εξελίχθηκαν διαφορετικά. Και μετά δημιουργήθηκαν διάφορες ιστορίες. "Δεν θέλει να επιστρέψει στην Τουρκία", "δεν πηγαίνει σε αυτή την ομάδα επειδή θα θυμώσει η άλλη" και διάφορα τέτοια. Πέφτουν διάφορα πράγματα στο διαδίκτυο και, με έναν πολύ περίεργο τρόπο, ο κόσμος τα πιστεύει. Γράφεται ότι "ο Τσέντι δεν πήγε γι' αυτόν τον λόγο" ή "δεν πήγε για τον άλλον λόγο". Πραγματικά εκπλήσσομαι. Το είδαμε πάρα πολύ αυτό στα social media. Όμως αυτή είναι και η μεγάλη δύναμη των social media: κάποιος βρίσκει μια εξήγηση σύμφωνα με τα δικά του δεδομένα και μετά ο κόσμος αρχίζει να την πιστεύει. Η εταιρεία που με εκπροσωπεί είναι γνωστή. Η ομάδα που διαχειρίζεται τα social media μου είναι γνωστή. Αν ένας δημοσιογράφος θέλει να μάθει κάτι, μπορεί να στείλει ένα μήνυμα και να ρωτήσει: ''Ακούσαμε αυτό, ισχύει;''. Θα σας απαντήσουν και θα σας πουν την αλήθεια.

Γι' αυτό μου φαίνεται λίγο περίεργο να γράφονται τόσο εύκολα ειδήσεις και, γενικότερα, να αναπαράγονται από τα τουρκικά μέσα. Μπορείτε ακόμη και σε μένα να στείλετε μήνυμα στο Instagram. Θα το δω και θα το προωθήσω στην ομάδα μου και θα σας απαντήσουν. Όμως υπάρχει ένα σημαντικό πράγμα: δεν ήμουν ελεύθερος παίκτης. Είχα ακόμη έναν χρόνο συμβολαίου. Όταν ξεκίνησαν αυτές οι συζητήσεις, ο Παναθηναϊκός ήθελε να λάβει buyout από κάθε ομάδα. Πρώτα έπρεπε να συμφωνήσουν οι δύο σύλλογοι. Αν ήθελε κάποιος να με αποκτήσει, έπρεπε να συμφωνήσει με τον Παναθηναϊκό. Αυτό δεν ήταν κάτι που μπορούσα να κάνω εγώ. Δεν μπορούσα να πάω στον πρόεδρο του Παναθηναϊκού και να του πω: "Πρόεδρε, μη ζητήσεις τόσο μεγάλο buyout, διευκόλυνέ με να πάω σε μια ομάδα της EuroLeague". Αυτό δεν γίνεται. Αν πραγματικά με θέλει ένας σύλλογος, πρέπει ως σύλλογος να πάει και να συμφωνήσει με τον Παναθηναϊκό. Εγώ δεν μπορούσα να κάνω κάτι γι' αυτό. Αν ήμουν ελεύθερος παίκτης, θα είχα το δικαίωμα να επιλέξω. Αλλά από τη στιγμή που υπήρχε buyout, τα πράγματα ήταν διαφορετικά. Και πιστεύω ότι ειδικά οι τουρκικοί σύλλογοι πιθανότατα δεν ήθελαν να μπουν σε αυτή τη διαδικασία.»

Για το buy out: «Ακόμη και όταν πήγα στον ΠΑΟΚ, ζητήθηκε buyout. Στην αρχή είχε καθοριστεί ένα ποσό. Όταν έγινε γνωστό ότι θα πήγαινα στον ΠΑΟΚ, ζητήθηκε διαφορετικό ποσό. Ζητήθηκε μεγαλύτερο ποσό. Αυτά τα ποσά δεν είναι σταθερά. Δεν είναι ότι όλες οι ομάδες μπαίνουν στη διαδικασία με το ίδιο ποσό. Με κάθε ομάδα γίνεται διαφορετική συζήτηση για το buyout. Άλλο buyout συζητήθηκε με τον ΠΑΟΚ. Και πιθανότατα για τον Παναθηναϊκό ήταν διαφορετικό το γεγονός ότι ο ΠΑΟΚ δεν αγωνίζεται φέτος στη EuroLeague. Ίσως να σκέφτηκαν ότι τουλάχιστον δεν θα αντιμετωπίσουμε τον Τσέντι στη EuroLeague. Όμως, όπως είπα, πρώτα έπρεπε να συμφωνήσουν οι δύο σύλλογοι. Εγώ δεν μπορούσα να πάω και να διαπραγματευτώ το buyout. Αν πήγαινα στον πρόεδρο και του έλεγα ότι θέλω να φύγω και μετά μου έλεγε ένα ποσό που ήταν πολύ υψηλό για την άλλη ομάδα, η μεταγραφή θα τελείωνε εκεί. Κι εγώ θα έμενα στη μέση. Από τη στιγμή που θα έλεγα ότι θέλω να φύγω και η άλλη ομάδα δεν μπορούσε να με αποκτήσει, τι θα γινόταν με μένα; Θα ήμουν ένας παίκτης που δεν τον ήθελε η ομάδα του. Γι' αυτό δεν μπορούσα να κάνω κάτι τέτοιο. Ο ΠΑΟΚ ήρθε, μίλησε μαζί μου, μου παρουσίασε τον ενθουσιασμό του, τα σχέδια και το πρότζεκτ του. Και αυτό με ενθουσίασε. Συμφώνησαν και στο θέμα του buyout και έτσι, για μένα, η επιλογή έγινε εύκολη. Γιατί πραγματικά φέτος δημιούργησαν μια πολύ καλή ομάδα για το EuroCup. Αλλά γνωρίζω ότι ο πραγματικός τους στόχος είναι η EuroLeague. Γι' αυτό ελπίζω ότι θα μπορέσουμε να επιστρέψουμε εκεί του χρόνου.»

Για το αν άλλαξαν τα δεδομένα με τη μεταγραφή του Μπόνγκα στον Παναθηναϊκό: «Όταν μιλήσαμε αρχικά, όταν βγήκε η είδηση για την Εφές, με πήρε τηλέφωνο ο GM του Παναθηναϊκού και μου είπε: "Εμείς σε θέλουμε. Δεν σε στέλνουμε πουθενά. Είμαστε πολύ ευχαριστημένοι μαζί σου. Μόλις ξεκαθαρίσουν τα θέματα με τον προπονητή, θα καθίσουμε να μιλήσουμε για το τι θα κάνουμε τα επόμενα χρόνια". Κι εγώ του είπα ότι συμφωνώ και ότι σκέφτομαι το ίδιο. Του είπα: "Εντάξει, ας καθίσουμε να μιλήσουμε. Εγώ είμαι έτοιμος όποτε θέλετε". Μία εβδομάδα αργότερα, όμως, υπέγραψαν τον Μπόνγκα. Και φυσικά, μπορεί να έρθει ένας παίκτης, μπορεί να φύγει ένας παίκτης. Δεν έχω κανένα πρόβλημα με αυτό. Ποτέ δεν φοβήθηκα να διεκδικήσω τη θέση μου. Ακόμη και στη rookie χρονιά μου στο ΝΒΑ ήμουν βασικός σε μια απίστευτη ομάδα. Αφού κατάφερα να δημιουργήσω τη θέση μου εκεί, σκέφτομαι: "Εδώ δεν θα μπορέσω να κερδίσω τη θέση μου;". Δεν φοβάμαι ποτέ τον ανταγωνισμό. Δεν αποφεύγω ποτέ τη μάχη. Μετά από αυτό, πέρασαν περίπου δύο-τρεις εβδομάδες και κανείς δεν επικοινώνησε μαζί μου. Την ίδια περίοδο με καλούσαν άλλες ομάδες και μιλούσα μαζί τους. Από τη στιγμή που με καλούσαν άλλες ομάδες, σκέφτηκα ότι προφανώς κι εκείνες είχαν ακούσει ή γνώριζαν κάποια πράγματα. Και τότε σκέφτηκα: "Μάλλον υπάρχει μια συζήτηση του τύπου “σε θέλουμε, αλλά αν θέλεις να φύγεις, μπορούμε να καθίσουμε να το συζητήσουμε”". Οπότε εγώ είπα: "Θέλω να πάω εκεί όπου πραγματικά με θέλουν". Θέλω να πάω κάπου όπου θα μου δώσουν αυτή την αξία. Και όταν είδα τον ενθουσιασμό του ΠΑΟΚ και την αξία που μου έδειξαν, για μένα ήταν μια εύκολη επιλογή.»

Για το τι είπε με τους πρώην συμπαίκτες του στον Παναθηναϊκό: «Ήμασταν στον γάμο του Σορτς με τον TJ και τον Κέντρικ (σ.σ. Ναν). Φυσικά όλοι ήθελαν να μάθουν τι έγινε. "Τι συνέβη; Πώς έγινε; Πώς τελείωσε;" Όλοι αυτά ήθελαν να μάθουν, γιατί όλοι είχαν εκπλαγεί. Αλλά, όπως λέω, είναι λίγο θέμα αντίληψης. Είχε δημιουργηθεί η εντύπωση ότι εγώ είχα ξεκινήσει όλη αυτή τη διαδικασία, οπότε και οι παίκτες σκέφτηκαν: "Γιατί έφυγες; Γιατί μας άφησες και έφυγες;". Όταν όμως τους εξήγησα την κατάσταση, κατάλαβαν ότι δεν ήταν έτσι. Εγώ είχα μιλήσει και με τον κόουτς Ομπράντοβιτς και με τον πρόεδρο. Αλλά μερικές φορές ως παίκτης αισθάνεσαι αν σε θέλουν κάπου ή όχι. Καταλαβαίνεις τη σχέση που υπάρχει. Κι εγώ αυτό ένιωσα. Και μετά, όπως είπα, τα γεγονότα εξελίχθηκαν με αυτόν τον τρόπο.»

Για την αποτυχημένη σεζόν του Παναθηναϊκού: «Νομίζω ότι αυτό που μας επηρέασε περισσότερο ήταν ότι το Final Four γινόταν στην Αθήνα. Από τη μία πλευρά όλοι ήμασταν πολύ ενθουσιασμένοι και χαρούμενοι. Από την άλλη όμως υπήρχε πίεση. Χάναμε ένα παιχνίδι, κερδίζαμε δύο, χάναμε ένα, κερδίζαμε ένα, χάναμε ένα. Δεν μπορούσαμε να βρούμε τη σταθερότητα που θέλαμε. Ο Ολυμπιακός πήγαινε πολύ καλά και εμείς δεν μπορούσαμε να βρούμε τη δική μας απόδοση. Προς το τέλος της σεζόν υπήρχαν παιχνίδια που έπρεπε να κερδίσουμε. Κερδίσαμε τον Ερυθρό Αστέρα, τη Ζαλγκίρις, την Μπαρτσελόνα εκτός έδρας και άλλα τέτοια παιχνίδια. Έτσι καταλήξαμε στην έβδομη θέση. Αλλά ήταν μια πολύ ασταθής σεζόν για εμάς. Και παρ' όλα αυτά, απέναντι στη Βαλένθια προηγηθήκαμε με 2-0.» 

Για τον Αντρέα Τρινκιέρι: «Όταν μου είπαν αρχικά ότι θα με πάρει τηλέφωνο ο Τρινκιέρι, είπα "εντάξει, θα μιλήσω μαζί του", αλλά είχα ακόμη συμβόλαιο, οπότε δεν μπορούσα να του πω και πολλά. Όταν όμως μιλήσαμε, είχαμε μια πολύ όμορφη συζήτηση. Μάλιστα μιλήσαμε στα σερβικά, γιατί τα γνωρίζει. Οπότε αυτό έκανε τη συζήτησή μας ακόμη πιο άνετη. Μιλήσαμε περίπου 10-15 λεπτά. Μου είπε τι περιμένει από εμένα. Μου είπε: "Θα είναι μια δύσκολη σεζόν για σένα, γιατί θα ζητήσω πολλά από εσένα. Δεν σου ζητάω να βάζεις 20 πόντους σε κάθε παιχνίδι, γιατί τότε θα σε έχω σκοτώσει". Αλλά μου είπε ότι περιμένει από εμένα αυτό που κάνω πάντα: ενέργεια στην επίθεση, στην άμυνα, να κρατάω την ομάδα ενωμένη. Αυτά ήταν πολύ σημαντικά για εκείνον.Και όταν τα συζητήσαμε αυτά, πραγματικά ένιωσα μια ανακούφιση. Γιατί ήξερα ακριβώς τι ήθελε από εμένα. Ήξερα ποιες ήταν οι προσδοκίες του και ήξερα ότι μπορούσα να τις καλύψω. Περίπου μία εβδομάδα αργότερα μου έστειλε ένα απίστευτο μήνυμα. Αν σας έδειχνα το μήνυμα, θα λέγατε "ουάου". Μου έγραψε κάτι του τύπου: "Έλα, αδερφέ, έλα κι εσύ στον ΠΑΟΚ". Ήταν ένα απίστευτο μήνυμα. Με επηρέασε πάρα πολύ και από εκεί και μετά όλες οι συζητήσεις εξελίχθηκαν πολύ όμορφα. Μέσα σε δύο εβδομάδες ολοκληρώθηκε και η συμφωνία.»

Για τον Εργκίν Άταμαν: «Έπρεπε να κερδίσω τη θέση μου. Και ίσως σε κάποιο σημείο να ήταν ακόμη πιο αυστηρός μαζί μου. Υπήρχε και κάτι άλλο. Όλα τα βλέμματα ήταν πάνω μας, επειδή ήμουν παίκτης της τουρκικής εθνικής ομάδας και εκείνος ήταν ο προπονητής της τουρκικής εθνικής ομάδας. Οπότε ο Εργκίν, κατά τη γνώμη μου, προσπαθούσε να διαχειριστεί την κατάσταση με τον σωστό τρόπο. Δεν μπορούσε να υπάρχει η εντύπωση ότι "ήρθε ο δικός του παίκτης και τον βάζει να παίζει". Και όταν δεν έπαιζα καλά, πραγματικά δεν με έβαζε. Και είχε δίκιο. Μου είχε θέσει υψηλότερα στάνταρ από το κανονικό. Θυμάμαι ότι κάποιες φορές στην αρχή ενός αγώνα μπορεί να έβαζα, για παράδειγμα, 0/3 σουτ. Και μπορεί να έχανα μία αμυντική τοποθέτηση. Με έβγαζε αμέσως. Εγώ έλεγα: "Εντάξει, μάλλον θα ξεκινήσει ξανά μαζί μου στο δεύτερο ημίχρονο". Αλλά υπήρχαν παιχνίδια στα οποία δεν με ξανάβαζε καθόλου. Στην αρχή δεν με έβαζε. Αλλά, όπως είπα, εγώ πήγα σε μια ομάδα που είχε ήδη κατακτήσει τη EuroLeague. Οπότε το μήνυμα ήταν: "Παίξε καλά, κέρδισε τη θέση σου, απέδειξε ότι την αξίζεις. Εγώ θα σε βάλω. Αν όμως παίξεις άσχημα, δεν μπορώ να κάνω κάτι, γιατί πίσω σου υπάρχει μια ομάδα που την προηγούμενη χρονιά ήταν πρωταθλήτρια Ευρώπης". Και φυσιολογικά θα έβαζε να παίξουν οι παίκτες εκείνης της ομάδας. Μετά από περίπου τέσσερις μήνες, όμως, είχα βρει πλέον τον εαυτό μου και ένιωθα πολύ πιο άνετα. Από εκεί και πέρα ήταν διαφορετικά.»

Για το αν έχουν «κουράσει» συνέχεια οι τελικοί Παναθηναϊκός-Ολυμπιακός: «Νομίζω πως ναι. Γι' αυτό και το γεγονός ότι επενδύουν και άλλες ομάδες θα αυξήσει τον ανταγωνισμό και τα παιχνίδια δεν θα είναι πλέον τόσο εύκολα. Για περίπου δέκα χρόνια, ο Ολυμπιακός και ο Παναθηναϊκός έχαναν δύο, το πολύ τρία παιχνίδια μέσα στη χρονιά απέναντι στις υπόλοιπες ομάδες. Την πρώτη μου χρονιά στον Παναθηναϊκό είχαμε τελειώσει με 19 νίκες και 0 ήττες. Όποιον κι αν αντιμετωπίζαμε, τον κερδίζαμε. Τώρα, όμως, αν υπάρχουν τέσσερις-πέντε ομάδες που είναι ανταγωνιστικές, το πρωτάθλημα θα έχει περισσότερο ανταγωνισμό και πιστεύω ότι θα είναι μια συναρπαστική σεζόν. Κάποτε υπήρχαν ο Άρης, ο Πανιώνιος και άλλες πολύ σημαντικές ελληνικές ομάδες, αλλά εδώ και πολλά χρόνια, πέρα από τον Ολυμπιακό και τον Παναθηναϊκό, ουσιαστικά δεν ακούγεται το όνομα κάποιας άλλης ομάδας. Τώρα υπάρχει ένας επιπλέον ενθουσιασμός. Ο Άρης, απ' όσο γνωρίζω, έκανε κι αυτός φέτος μια καλή επένδυση. Οπότε και το ντέρμπι της Θεσσαλονίκης θα είναι πολύ καλό.»  

Πηγή: SportFM.gr