Ερμιόνη Γκίκα: «Αφιερώνω το μετάλλιο στην Ελλάδα – Στη Θεσσαλονίκη θέλω το χρυσό»

Ermioni Ghika: “I dedicate the medal to Greece – I want the gold in Thessaloniki”

Ermioni Ghika talks about the silver medal at the World U21, her journey in sailing and the big goal of gold at the European U19 in Thessaloniki.

Self-confidence, calmness, experience. Three words that often came out of the mouth of Ermioni Ghika, in the interview she gave to the official website of the Kalamaki Sailing Club (www.nok.com.gr), a few days after winning the silver medal at the World U21 Sailing Championship in Lanzarote, Spain.

It was these three characteristics that led the 17-year-old sailor of the Kalamaki Sailing Club to her 13th medal in the four years of her short but successful sailing career.

Ermioni Ghika, from France where she has been living permanently for the last five months due to her studies, talks about the difficult task of winning the medal, but also about her summer competitive obligations that have a strong Greek color.

Her interview in detail:

How did you experience this championship?

It was not an easy championship but I had a good time and that counts for me. The level was very high, the conditions at sea were very difficult with a lot of wind and several changes. It may not have been my best race but everything went as I had planned.

Was there a day when you were more pressured?

About halfway through the championship, for two days I was under a lot of pressure. I had no psychology at all. Every wrong decision counted. It took more concentration than ever.

Could you win the gold medal?

I don't think I could win the gold. No, not at all. Second place was the best I could have won. The first athlete, the Italian Ginevra Caracciolo, was far behind all of us in terms of performance. She had been fighting for many years to win a medal, for three years she had been fourth continuously. I knew her value all these years and she deserved the gold.

However, your winning the silver medal seemed like a thriller on the last day, in the last two races. You fought a very strong battle with the Spaniard Adriana Castro and in the end you came out victorious…

In the penultimate race I was very far behind and I “saved” her at the end with 10th place. I entered the last race with great self-confidence. I played conservatively, I kept looking behind me at my opponent and I saw that she was far behind me. At times I tried to locate her and I couldn’t find her. In the end, while she was somewhere in 30th place, I found her in 10th. There I did what I had to do so that she wouldn't pass me.

However, from ninth place in the previous championship for the same age group, now in second place in just a few months. You can't call a seven-place jump a small thing...

I'm very happy with second place, it's a great success. Of course, if I had come in 5th, it would have been a success, especially now that I won the silver medal.

What do you think counted most in this championship?

I think the experience counted, especially on the last day of the race. I didn't worry, I followed my plan and it worked out. I was focused and it went as I had planned.

Next obligation?

There is a qualification for the National team in about a month and the European Women's Championship in May. There I will measure my strength in view of the qualification matches for the Los Angeles Olympic Games. It will be the most serious crash test for me. I will not have the anxiety of the result but I will see how far I can stretch my … legs. This match will be very important. The first qualification is in January 2027 and before that I will only have two matches to test my strength.

And in July the U19 European Championship in Thessaloniki. There I imagine you know that everyone’s demands will be very high…

I know that. There I will go for the gold medal. I know that I will “play” in Greek waters and I know that it will be stressful. I have won the previous championship in the same category and I have to succeed. I have circled this match…

How are your studies in France going? Will your daily life be easy along with the training?

I have now gotten used to my new home. I found a rhythm, I would say I found my steps. My daily life is very stressful but I don't complain. I read a lot, I go to the gym and I sleep around six hours. I have passed all the courses and I am waiting to see my grades because I want to be high in the ranking that my University has.

Where would you dedicate the medal and who helped you get there?

I definitely dedicate it to Greece and to the young sailors who dream of one day becoming great athletes. I have very important help from the Hellenic Olympic Committee, the Hellenic Sailing Federation and my Club, the Kalamaki Nautical Club. They are three very strong "teammates" of mine and I thank them very much...

*** Ερμιόνη Γκίκα: «Αφιερώνω το μετάλλιο στην Ελλάδα – Στη Θεσσαλονίκη θέλω το χρυσό»

Η Ερμιόνη Γκίκα μιλά για το αργυρό μετάλλιο στο Παγκόσμιο U21, τη διαδρομή της στην ιστιοπλοΐα και τον μεγάλο στόχο του χρυσού στο Ευρωπαϊκό U19 στη Θεσσαλονίκη.

Αυτοπεποίθηση, ηρεμία, εμπειρία. Τρεις λέξεις που έβγαιναν συχνά πυκνά από το στόμα της Ερμιόνης Γκίκα, στην συνέντευξη που παραχώρησε στην επίσημη ιστοσελίδα του Ναυτικού Ομίλου Καλαμακίου (www.nok.com.gr) , λίγες ημέρες μετά την κατάκτηση του αργυρού μεταλλίου στο Παγκόσμιο πρωτάθλημα ιστιοπλοΐας U21 στο Λανθαρότε της Ισπανίας.

Ήταν αυτά τα τρία χαρακτηριστικά που οδήγησαν την 17χρονη ιστιοπλόο του Ναυτικού Ομίλου Καλαμακίου στο 13ο της μετάλλιο στα τέσσερα χρόνια της σύντομης αλλά γεμάτη επιτυχίες ιστιοπλοϊκής της διαδρομής.

Η Ερμιόνη Γκίκα, από τη Γαλλία όπου πλέον κατοικεί μόνιμα τους τελευταίους πέντε μήνες λόγω σπουδών, μιλάει για τη δύσκολη κατάκτηση του μεταλλίου, αλλά και για τις καλοκαιρινές της αγωνιστικές υποχρεώσεις που έχουν έντονο ελληνικό χρώμα.

Αναλυτικά η συνέντευξη της:

Πως βίωσες αυτό το πρωτάθλημα;

Δεν ήταν εύκολο πρωτάθλημα αλλά πέρασα καλά και αυτό μετράει για μένα. Το επίπεδο ήταν πάρα πολύ υψηλό, οι συνθήκες στη θάλασσα ήταν πολύ δύσκολες με αρκετό αέρα και αρκετές εναλλαγές. Μπορεί να μην ήταν ο καλύτερός μου αγώνας αλλά όλα πήγαν όπως τα είχα προγραμματίσει.  

Υπήρξε μέρα που πιέστηκες περισσότερο;        

Στη μέση περίπου του πρωταθλήματος για δύο μέρες πιέστηκα πάρα πολύ. Δεν είχα καθόλου ψυχολογία. Κάθε λάθος απόφαση μέτραγε. Χρειαζόταν περισσότερη συγκέντρωση από ποτέ.

Μπορούσες το χρυσό μετάλλιο;

Δεν νομίζω ότι μπορούσα να πάρω το χρυσό. Όχι, σε καμία περίπτωση. Η δεύτερη θέση ήταν η καλύτερη που θα μπορούσα να κατακτήσω. Η πρώτη αθλήτρια, η Ιταλίδα Τζινέβρα Καρακιόλο, ήταν πολύ μακριά σε απόδοση από όλες μας. Το πάλευε πολλά χρόνια να πάρει μετάλλιο, εδώ και τρία χρόνια ήταν συνεχώς τέταρτη. Ήξερα την αξία της όλα αυτά τα χρόνια και άξιζε το χρυσό.

Η δική σου κατάκτηση πάντως του αργυρού μεταλλίου έμοιαζε με θρίλερ την τελευταία μέρα, στις δύο τελευταίες ιστιοδρομίες. Έδωσες πολύ δυνατή μάχη με την Ισπανίδα Αντριάνα Κάστρο και τελικά βγήκες κερδισμένη…  

Στην προτελευταία ιστιοδρομία ήμουν πάρα πολύ πίσω και την «έσωσα» στο τέλος με την 10η θέση. Στην τελευταία ιστιοδρομία μπήκα με πολύ μεγάλη αυτοπεποίθηση. Έπαιξα συντηρητικά, έβλεπα συνέχεια πίσω μου την αντίπαλό μου και έβλεπα ότι ήταν πολύ πίσω από μένα. Κάποιες στιγμές προσπαθούσα να την εντοπίσω και δεν την έβρισκα. Στο τέλος ενώ ήταν κάπου στην 30η θέση την βρήκα στην 10η. Εκεί έκανα αυτό που έπρεπε για να μην με περάσει.

Πάντως από την ένατη θέση στο προηγούμενο αντίστοιχο ηλικιακά πρωτάθλημα τώρα στην δεύτερη μέσα σε λίγους μόλις μήνες. Δεν το λες και μικρό το άλμα επτά θέσεων…

Είμαι πολύ χαρούμενη με την δεύτερη θέση, είναι πολύ μεγάλη επιτυχία. Βέβαια και 5η να είχα έρθει και πάλι επιτυχία θα ήταν, πόσο μάλλον τώρα που κατέκτησα το αργυρό μετάλλιο.

Τι πιστεύεις ότι μέτρησε περισσότερο σε αυτό το πρωτάθλημα;

Νομίζω η εμπειρία μέτρησε, κυρίως στην τελευταία ημέρα του αγώνα. Δεν αγχώθηκα, ακολούθησα το πλάνο μου και μου βγήκε. Ήμουν συγκεντρωμένη και πήγε όπως τα είχα προγραμματίσει.

Επόμενη υποχρέωση;

Υπάρχει σε περίπου ένα μήνα η πρόκριση για την Εθνική ομάδα και τον Μάιο το ευρωπαϊκό πρωτάθλημα γυναικών. Εκεί θα μετρήσω τις δυνάμεις μου ενόψει των αγώνων πρόκρισης για τους Ολυμπιακούς αγώνες του Λος Άντζελες. Θα είναι το πιο σοβαρό crash test για μένα. Δεν θα έχω το άγχος του αποτελέσματος αλλά θα δω μέχρι που μπορώ να απλώσω τα …πόδια μου. Θα είναι πολύ σημαντικός αυτός ο αγώνας. Η πρώτη πρόκριση είναι το Ιανουαρίου του 2027 και πριν από αυτή θα έχω μόνο δύο αγώνες για να τεστάρω τις δυνάμεις μου.

Και τον Ιούλιο ευρωπαϊκό πρωτάθλημα U19 στην Θεσσαλονίκη. Εκεί φαντάζομαι γνωρίζεις ότι οι απαιτήσεις όλων θα είναι πολύ υψηλές…

Το γνωρίζω. Εκεί θα πάω για το χρυσό μετάλλιο. Ξέρω ότι θα «παίζω» σε ελληνικά νερά και ξέρω ότι θα είναι πιεστικά. Έχω κερδίσει το προηγούμενο πρωτάθλημα στην ίδια κατηγορία και πρέπει να τα καταφέρω. Τον έχω κυκλώσει αυτόν τον αγώνα…

Οι σπουδές σου στην Γαλλία πως πάνε; Δεν θα είναι εύκολη η καθημερινότητα σου μαζί με τις προπονήσεις;

Έχω συνηθίσει πλέον το νέο μου σπίτι. Βρήκα ρυθμό, βρήκα θα έλεγα τα πατήματά μου. Είναι πολύ πιεστική η καθημερινότητά μου αλλά δεν παραπονιέμαι. Διαβάζω πάρα πολύ, πηγαίνω γυμναστήριο και κοιμάμαι κάπου στις έξι ώρες. Έχω περάσει όλα τα μαθήματα και περιμένω να δω τους βαθμούς μου γιατί θέλω να είμαι ψηλά στο ranking που έχει το Πανεπιστήμιο μου. 

Που θα αφιέρωνες το μετάλλιο και ποιοι σε βοήθησαν να φτάσεις σε αυτό;

Σίγουρα το αφιερώνω στην Ελλάδα και στους μικρούς ιστιοπλόους που ονειρεύονται κάποια μέρα να γίνουν μεγάλοι αθλητές. Έχω πολύ σημαντική βοήθεια από την Ελληνική Ολυμπιακή Επιτροπή, την Ελληνική Ιστιοπλοϊκή ομοσπονδία και τον Όμιλο μου, τον Ναυτικό Όμιλο Καλαμακίου. Είναι τρεις πολύ δυνατοί «συμπαίκτες» μου και τους ευχαριστώ πολύ...

Πηγή: SportFM.gr