Αλμέιδα: «O ηγέτης που πρέπει να έχεις στο γήπεδο ο Αραούχο - Περίμενα ότι θα πάω καλά στην ΑΕΚ»

Almeyda: "Araujo is the leader you must have on the field - I expected to do well at AEK"

Matias Almeyda, a few days before the great victory in Brighton, spoke to the Mexican journalist, Lucas Marinelli, about AEK, the conquest of the double and also the... leaders Garcia and Araujo.

Matias Almeyda for everyone and everything! The Argentinian coach of AEK spoke to the journalist, Lucas Marinelli, making important references to last year's championship, the way his team played last season, his feelings when he entered the OPAP Arena for the first time, but also the... leaders, Sergio Araujo and Levi Garcia.

Among other things, Matias Almeyda spoke about the lost opportunity that AEK had to qualify for the Champions League groups, while he revealed that he expected to have a good term on the "Union" bench.

In detail what he said:

On AEK's last season and its reaction after the bad start: "At the beginning it was still noticeable that we were newcomers, that we knew a new team. They were coming off a very bad year, in which they had not entered any European competition. So, they came under pressure." He added: “In the early rounds we were playing a back three system and I changed it in the second or third game. From then on, the team started to raise the level, to be more even. Game by game, he grew. Halfway through the year, I think we hit our ceiling. It was when we were at our best, then we had Eliasson's serious injury and then we started playing during the week in the Cup and then the league, which changes the shape of the team a lot. The World Cup played a very special factor for the clubs, because it stopped in the middle of the tournament. And we got on well there. We had to do preseason, with 14 players, and everything was strange."

About the "battle" for the title with Panathinaikos: "In the middle of the championship, when we already knew that the competition between us would be strong, I said that the championship will be decided in the last second of the playoffs. Because I saw that Panathinaikos was a good team that played well and won. We were winning and so were they. They were winning with a minute left.

They won, in these ways that you say and many said that "Panathinaikos has the luck of the champion". We were following them, at one point they even put us nine points behind. We continued and everything was very even with Olympiakos and PAOK playing very well. And all this happened until entering the playoffs. We entered the playoffs one point behind them (s.s. Panathinaikos), and the difference was that we didn't lose in the playoffs, but they were defeated. We played 10 playoffs, the league here is good, but it's terrible because you go through the whole tournament, you get into the playoffs and the points keep adding up. The ones that enter the playoffs are the ones with the most history and they are all classic rivals. So, two derbies are played during the regular season and two more in the playoffs, and if you also play in the Cup, he can find them again against you in the Cup, it's crazy."

On OPAP Arena and how he felt when he first entered: “Whenever I go to a place and start studying it, it's like I start to feel like I might do well or pretty well,” he said, adding: “It happened with Chivas, it happened at Banfield. Here, as soon as I arrived I felt it was going to be fine. I studied them a lot, I studied the team and each player individually. So, I knew what I was coming for. And I knew that it was the only door to Europe that had been opened to me so far, and that I was going to make the most of it.

The completion of the OPAP Arena which has a very dramatic history because of how the club was created, with immigrants. That stadium had not been built for 20 years, they were finishing it, they didn't. I, as a coach, would be the one to debut in this stadium. There were many things I felt I would be good at. It's a bit visualized what I'm saying, but the fact of visualization is often important to me. It was on my mind every day."

I used to say the word champion to the players every day. Every day I told them: "We are working to be champions", "we are working to win the Cup and be champions", "we are working to be champions". Job and champion. I think they were great performers of what we wanted."

On AEK's playing style last season: "One of the keys for AEK was how well they attacked from the 'wings' and the way they 'charged' the opposing area" with Almeida pointing out: "Our football , or what we try to do on the field, is to have possession of the ball first. Because? Because I think that by having possession you wear down the opponent. I see football like boxing.

"In boxing you have a person who hits and tries from one side or the other to knock out the opponent/ I feel like football is like that, because I study it everywhere. There's the speed with which you perform each movement, each action, and the tenacity to keep going," he pointed out, adding: "Because we reach 70,000 times to the right and 70,000 times to the left, but the definition numbers are few. Then I notice that, in the defensive phase, the vast majority of teams close down, score and then give away the wings which can be the strategy of some coaches. You have to see how many people you enter the opponent's area with, where you finish the crosses and the moves that need to be made... The individual characteristics that AEK has are suitable for this game. On the wings we have fast, skilled, dynamic footballers, who get into goal position and who can score", he said initially, while also talking about Levi Garcia and Sergio Araujo:

“I think one of our successes was getting Levi Garcia to play center forward. When I got here, Garcia had never played in the "9" because for me it's a nine. He did very well and was almost the top scorer of the tournament.

He is strong and fast, so he is one of the players that in this position, in the "9" is better for him, he is more comfortable. He shoots very well with the left, but also with the right, while he is very good in the air", said Almeida about Levia, who then showed that he has more demands from Levia saying: "He needs to score even more goals with his head and he will do it."

Araujo is the leader you have to have on the pitch, he is the "soul of the team" for his dedication, for his will, for his camaraderie"

I made this statement after an action he took in which he could have scored the goal. But, being unselfish, he tackled the goalkeeper and passed to his teammate. I think he was the example of what is missing from today's football. I see that there is a lot of ego, a lot of 'me, me', a lot of photos for a single person and a lot of Instagram," Almeida said of Araujo, adding: "He was a sample of the football that I fight for to continue to exist and to don't disappear It was a team game"

On what he said after being disqualified in the match against Antwerp: "I have been a coach for 12 years and I am not going to be for 25 years. It is very clear to me why I was a player and why the replacement of coaches should be done with young guys.

I don't want to be a big guy who gets annoyed by players talking on the phone at the table. Kids change and I'm still around them. Now, in 10 years I don't know what an 18-year-old will be like and if I'll really be able to handle it. I don't want to be the typical guy who says, "Oh, how heavy is that." There is also a life. Although my life is largely football, I have a family and there are times when I should enjoy what I have done. I love what I do, but it's fast paced, with a lot of stress, a lot of commitment, a lot of passion and a lot of commitment. All the time you watch videos, write matches.

Many times you put things aside, and I put them aside. And I don't want either. Here I have four more years on my contract if all goes well, which you never know in football and I don't see myself coaching for many more years. I want to get a bit more experience, I would like to go to a World Cup as a coach and see live football there from another position. I want to have energy, I don't want to be a coach that others have to do everything for. That to me is cheating. I don't want to be that kind of coach."

*** Αλμέιδα: «O ηγέτης που πρέπει να έχεις στο γήπεδο ο Αραούχο - Περίμενα ότι θα πάω καλά στην ΑΕΚ»

Ο Ματίας Αλμέιδα, λίγες ημέρες πριν τη μεγάλη νίκη στο Μπράιτον, μίλησε στον Mεξικανό δημοσιογράφο, Λούκας Μαρινέλι, για την ΑΕΚ, την κατάκτηση του νταμπλ αλλά και τους... ηγέτες Γκαρσία και Αραούχο.

Ματίας Αλμέιδα για όλους και για όλα! Ο Αργεντινός προπονητής της ΑΕΚ, μίλησε στον δημοσιογράφο, Λούκας Μαρινέλι, κάνοντας σημαντικές αναφορές στο περσινό πρωτάθλημα, στον τρόπο παιχνιδιού της ομάδας του την περασμένη σεζόν, στα συναισθήματα του όταν μπήκε για πρώτη φορά στην OPAP Arena, αλλά και τους... ηγέτες, Σέρχιο Αραούχο και Λιβάι Γκαρσία.

Μεταξύ άλλων ο Ματίας Αλμέιδα, στάθηκε και στη χαμένη ευκαιρία που είχε η ΑΕΚ να προκριθεί στους ομίλους του Champions League, ενώ αποκάλυψε ότι περίμενε πως θα έχει μια καλή θητεία στον πάγκο της «Ένωσης».

Αναλυτικά όσα δήλωσε:

Για την περσινή σεζόν της ΑΕΚ και την αντίδραση της μετά το κακό ξεκίνημα: «Στην αρχή ήταν ακόμα αντιληπτό ότι ήμασταν νεοφερμένοι, ότι γνωρίζαμε μια νέα ομάδα. Προέρχονταν από μια πολύ κακή χρονιά, στην οποία δεν είχαν μπει σε καμία ευρωπαϊκή διοργάνωση. Έτσι, ήρθαν με πίεση». Και πρόσθεσε: «Στους πρώτους γύρους παίζαμε με ένα σύστημα με τρεις πίσω και το τροποποίησα στο δεύτερο ή στο τρίτο παιχνίδι. Από εκεί και πέρα ??η ομάδα άρχισε να ανεβάζει επίπεδο, να είναι πιο άρτια. Παιχνίδι με παιχνίδι, μεγάλωνε. Στα μισά του χρόνου, νομίζω ότι πατήσαμε το ταβάνι μας. Ήταν όταν ήμασταν στα καλύτερά μας, μετά είχαμε τον σοβαρό τραυματισμό του Ελίασον και μετά αρχίσαμε να παίζουμε μέσα στην εβδομάδα στο Κύπελλο και εν συνεχεία στο πρωτάθλημα, πράγμα που αλλάζει πολύ τη μορφή της ομάδας. Το Παγκόσμιο Κύπελλο έπαιξε έναν πολύ ιδιαίτερο παράγοντα για τους συλλόγους, γιατί σταμάτησε στη μέση του τουρνουά. Και εκεί τα πηγαίναμε καλά. Έπρεπε να κάνουμε preseason, με 14 παίκτες, και ήταν όλα περίεργα».

Για τη «μάχη» του τίτλου με τον Παναθηναϊκό: «Στη μέση του πρωταθλήματος, όταν ξέραμε πια ότι ο ανταγωνισμός μεταξύ μας θα ήταν δυνατός, είπα ότι το πρωτάθλημα θα κριθεί στο τελευταίο δευτερόλεπτο των playoffs. Γιατί είδα ότι ο Παναθηναϊκός ήταν μία άρτια ομάδα πoυ έπαιζε καλά και κέρδιζε. Κερδίζαμε και κέρδιζαν και αυτοί. Κέρδιζαν με ένα λεπτό να απομένει.

Κέρδισαν, με αυτούς τους τρόπους που λες και έλεγαν πολλοί ότι "ο Παναθηναϊκός έχει την τύχη του πρωταθλητή". Τους ακολουθούσαμε, κάποια στιγμή μας είχαν βάλει και εννιά πόντους πίσω. Συνεχίσαμε και όλα ήταν πολύ ομοιόμορφα με τον Ολυμπιακό και τον ΠΑΟΚ που παίζουν πολύ καλά. Και όλα αυτά έγιναν μέχρι την είσοδο στα playoffs. Μπήκαμε στα playoffs ένα βαθμό πίσω τους (σ.σ. Παναθηναϊκός), και η διαφορά ήταν ότι δεν χάσαμε στα playoffs, αλλά αυτοί ηττήθηκαν. Παίξαμε 10 παιχνίδια playoffs, το πρωτάθλημα εδώ είναι καλό, αλλά είναι τρομερό γιατί περνάς ολόκληρο το τουρνουά, μπαίνεις στα playoffs και οι βαθμοί συνεχίζουν να προστίθενται. Αυτοί που μπαίνουν στα playoffs είναι αυτοί με την περισσότερη ιστορία και είναι όλοι κλασικοί αντίπαλοι. Έτσι, παίζονται δύο ντέρμπι στην κανονική διάρκεια του πρωταθλήματος και άλλα δύο στα playoffs, και αν παίξεις και στο Κύπελλο, μπορεί να τους βρει ξανά απέναντι σου στο Κύπελλο, είναι τρελό».

Για την OPAP Arena και τα όσα ένιωσε όταν μπήκε για πρώτη φορά: «Όποτε πάω σε ένα μέρος και αρχίζω να το μελετάω, είναι σαν να αρχίζω να νιώθω ότι μπορεί να τα πάω καλά ή λίγο πολύ καλά», είπε και πρόσθεσε: «Συνέβη με την Τσίβας, συνέβη στην Μπάνφιλντ. Εδώ, μόλις έφτασα ένιωσα ότι θα πήγαινε καλά. Τους μελέτησα πολύ, μελέτησα την ομάδα και τον κάθε παίκτη ξεχωριστά. Οπότε, ήξερα για ποιο σκοπό ερχόμουν. Και ήξερα ότι ήταν η μόνη πόρτα προς την Ευρώπη που μου είχε ανοίξει μέχρι τώρα, και ότι επρόκειτο να την αξιοποιήσω στο έπακρο.

Η ολοκλήρωση της OPAP Arena που έχει μια πολύ δραματική ιστορία λόγω του πώς δημιουργήθηκε ο σύλλογος, με μετανάστες. Εκείνο το γήπεδο δεν είχε φτιαχτεί 20 χρόνια, το τελείωναν, δεν το έκαναν. Εγώ, ως προπονητής, θα ήμουν αυτός που θα έκανε ντεμπούτο σε αυτό το γήπεδο. Υπήρχαν πολλά πράγματα στα οποία ένιωθα ότι θα ήμουν καλός. Είναι λίγο οπτικοποιημένο αυτό που λέω, αλλά το γεγονός της οπτικοποίησης είναι συχνά σημαντικό για μένα. Το είχα στο μυαλό μου κάθε μέρα».

Έλεγα στους παίκτες τη λέξη πρωταθλητής κάθε μέρα. Κάθε μέρα τους έλεγα: «Δουλεύουμε για να είμαστε πρωταθλητές», «δουλεύουμε για να κερδίσουμε το Κύπελλο και να είμαστε πρωταθλητές», «δουλεύουμε για να γίνουμε πρωταθλητές». Δουλειά και πρωταθλητής. Νομίζω ότι ήταν σπουδαίοι ερμηνευτές αυτού που θέλαμε» 

Για το αγωνιστικό ύφος της ΑΕΚ την περασμένη σεζόν: «Ένα από τα κλειδιά για την ΑΕΚ ήταν το πόσο καλά έκανε επιθέσεις από τα "φτερά" και τον τρόπο που "φόρτωνε" την αντίπαλη περιοχή» με τον Αλμέιδα να επισημαίνει: «Το ποδόσφαιρό μας, ή αυτό που προσπαθούμε να κάνουμε στο γήπεδο, είναι πρώτα να έχουμε την κατοχή της μπάλας. Επειδή? Γιατί θεωρώ ότι έχοντας κατοχή φθείρεις τον αντίπαλο. Βλέπω το ποδόσφαιρο σαν την πυγμαχία.

«Στην πυγμαχία έχεις άνθρωπο που χτυπά και προσπαθεί από τη μία ή την άλλη πλευρά να βγάλει νοκ άουτ τον αντίπαλο/ Νιώθω ότι το ποδόσφαιρο είναι κάπως έτσι, γιατί το μελετάω παντού. Υπάρχει η ταχύτητα με την οποία εκτελείτε κάθε κίνηση, η κάθε ενέργεια, και η επιμονή να συνεχίσετε», επισήμανε και πρόσθεσε: «Γιατί φτάνουμε 70.000 φορές στα δεξιά και 70.000 φορές στα αριστερά, αλλά οι αριθμοί ορισμού είναι λίγοι. Μετά, παρατηρώ ότι, στην αμυντική φάση, η συντριπτική πλειοψηφία των ομάδων κλείνει, σκοράρει και στη συνέχεια χαρίζει τις πτέρυγες που μπορεί να είναι η στρατηγική ορισμένων προπονητών. Πρέπει να δεις με πόσα άτομα μπαίνεις στην αντίπαλη περιοχή, πού τελειώνεις τις σέντρες και τις κινήσεις που πρέπει να γίνουν... Τα ατομικά χαρακτηριστικά που έχει η ΑΕΚ προσφέρονται γι' αυτό το παιχνίδι. Στις πτέρυγες έχουμε έχουμε γρήγορους, ικανούς, δυναμικούς ποδοσφαιριστές, που μπαίνουν σε θέση γκολ και που μπορούν να σκοράρουν», ανέφερε αρχικά, ενώ μίλησε και για τον Λιβάι Γκαρσία και τον Σέρχιο Αραούχο:

«Νομίζω ότι μία από τις επιτυχίες μας ήταν να βάλουμε τον Λιβάι Γκαρσία ήταν να παίξει σέντερ φορ. Όταν έφθασα εδώ, ο Γκαρσία δεν είχε παίξει ποτέ στο "9" γιατί για μένα είναι εννιάρι. Τα πήγε πολύ καλά και σχεδόν ήταν ο σκόρερ της διοργάνωσης.

Είναι δυνατός και γρήγορος, επομένως είναι ένας από τους παίκτες που σ' αυτή θέση, στο "9" είναι καλύτερα γι' αυτόν, είναι πιο άνετα. Σουτάρει πολύ καλά με το αριστερό, αλλά και με το δεξί, ενώ είναι πολύ καλός στον αέρα», είπε για τον Λιβάι ο Αλμέιδα, ο οποίος εν συνεχεία έδειξε να έχει περισσότερες απαιτήσεις από τον Λιβάι λέγοντας χαρακτηριστικά: «Πρέπει να σκοράρει ακόμα περισσότερα γκολ με το κεφάλι του και θα το κάνει».

Ο Αραούχο είναι ο ηγέτης που πρέπει να έχεις μέσα στο γήπεδο, είναι η «ψυχή της ομάδας» για την αφοσίωση του, για τη θέλησή του, για τη συντροφικότητά του»

Έκανα αυτή τη δήλωση μετά από μια ενέργεια που έκανε, στην οποία θα μπορούσε να είχε πετύχει το γκολ. Όμως, αφού δεν είναι εγωιστής, αντιμετώπισε τον τερματοφύλακα και πάσαρε στον συμπαίκτη του. Νομίζω ότι ήταν το παράδειγμα αυτού που λείπει από το σημερινό ποδόσφαιρο. Βλέπω ότι υπάρχει πολύς εγωισμός, πολύ «εγώ, εγώ», πολλές φωτογραφίες για ένα μόνο άτομο και πολύ Instagram», είπε για τον Αραούχο ο Αλμέιδα και πρόσθεσε: «Ήταν ένα δείγμα του ποδοσφαίρου για το οποίο παλεύω για να συνεχίσω να υπάρχω και να μην εξαφανιστώ. Ήταν ένα ομαδικό παιχνίδι»

Για τα όσα είπε μετά αποκλεισμό στο ματς με την Αντβέρπ: «Είμαι προπονητής εδώ και 12 χρόνια και δεν πρόκειται να είμαι για 25 χρόνια. Μου είναι πολύ ξεκάθαρο γιατί ήμουν παίκτης και γιατί η αντικατάσταση των προπονητών πρέπει να γίνει με νεαρά παιδιά.

Δεν θέλω να είμαι μεγάλος τύπος που ενοχλείται από παίκτες που μιλάνε στο τηλέφωνο στο τραπέζι. Τα παιδιά αλλάζουν και είμαι ακόμα κοντά τους. Τώρα, σε 10 χρόνια δεν ξέρω πώς θα είναι ένας 18χρονος και αν όντως θα το αντέξω. Δεν θέλω να είμαι ο τυπικός που λέει "Α, πόσο βαρύ είναι αυτό". Υπάρχει και μια ζωή. Αν και η ζωή μου είναι σε μεγάλο βαθμό το ποδόσφαιρο, έχω οικογένεια και υπάρχουν στιγμές που θα πρέπει να απολαύσω αυτό που έχω κάνει. Μου αρέσει αυτό που κάνω, αλλά είναι δυνατός ρυθμός, με πολύ άγχος, πολλή αφοσίωση, πολύ πάθος και πολλή αφοσίωση. Όλη την ώρα βλέπεις βίντεο, γράφεις ματς.

Πολλές φορές αφήνεις τα πράγματα στην άκρη, κι εγώ τα αφήνω στην άκρη. Και ούτε εγώ θέλω. Εδώ έχω άλλα τέσσερα χρόνια στο συμβόλαιό μου, αν όλα πάνε καλά, κάτι που ποτέ δεν ξέρεις στο ποδόσφαιρο και δεν με βλέπω να προπονώ για πολλά ακόμη χρόνια. Θέλω να αποκτήσω λίγη περισσότερη εμπειρία, θα ήθελα να πάω σε ένα Παγκόσμιο Κύπελλο ως προπονητής και εκεί να δω ζωντανό ποδόσφαιρο από άλλο πόστο. Θέλω να έχω ενέργεια, δεν θέλω να είμαι προπονητής στον οποίο οι άλλοι πρέπει να κάνουν τα πάντα. Αυτό για μένα είναι απάτη. Δεν θέλω να είμαι τέτοιος προπονητής».

Πηγή: SportFM.gr