Yamal: “Some people are watching football again because of me – I don’t want to be the new Messi”
In an extensive interview with 60 Minutes on CBS, Lamine Yamal spoke openly about his career, the sudden rise he experienced at 18 and how he deals with comparisons to Lionel Messi.
The young Barcelona star gave a personal look back at his early years in Rocafonda, a neighborhood with many difficulties, where he grew up playing football in makeshift fields and finding support from his family. As he admitted, his life has changed radically, but he tries to stay grounded despite the international spotlight.
Yamal also recalled the childhood photo of him with Messi, which often resurfaces, and commented on the pressure caused by constant comparisons to the Argentine legend. He stressed that he does not want to become a "new Messi", but to carve out his own path in the sport.
At the same time, he explained why he chose to compete with the Spanish national team instead of Morocco, pointing out that this was a decision of the heart and not just football logic.
In detail what he said:
On the neighborhood where he grew up and the uncertainty in his childhood: "It was a neighborhood where no one knew what would happen to him in life. The truth is that no one knew if he would become a footballer, an architect, a painter or if he would find a job. You see your parents working, they cannot always be with you, and you feel not anxiety but uncertainty about what will happen to you."
On Messi and the comparisons: "He is the best in history. We both know that I don't want to be Messi, and Messi knows that I don't want to be him. I want to follow my own path, and that's all."
On the feeling when people stand up and applaud him on the pitch: "Where I grew up, the pitches we played in had walls where people sat, and I think there was no better feeling than making them stand up, laughing at the opponents. I think it's the best feeling in the world, and it's something that reminds me of it a lot, when I play on the pitch and the fans stand up because they're surprised by something I do."
On the reasons he decided to represent Spain and not Morocco: "I was thinking about playing for Morocco. At the time, Morocco had reached the semi-finals of the World Cup, but at the moment of crisis, I never doubted. With all the love and respect I have for Morocco, I always wanted to play in the EURO and in Europe. I believe that European football is watched more and I think it is closer to the highest international level. And thank God, I did it. This also brings me closer to the World Cup, with the possibility of winning it. I have a lot of love for Morocco, because it is also my country. But I grew up in Spain, which I also feel is my country.”
On what he wants to offer to fans: “They have told me that they started watching football again because of me. My mother now watches all my matches. People here had stopped wearing football shirts at school, and now this trend has returned. Even tourists, here in Barcelona, are buying the Barcelona shirt with the number 10 on the back. This made me realize a lot about what I've accomplished"
On not living like a normal 18-year-old: "An 18-year-old kid finishes school and goes home. I go to training and four paparazzi are at my house and ask me about my life. I turn on the TV and I'm on TV. I'm walking down the street and I see a kid wearing my jersey. I want to go out for a drink and I can't because people will stop me."
On whether he's tired of being a star: "No, honestly I don't mind. In fact, I like it"
*** Γιαμάλ: «Κάποιοι ξαναβλέπουν ποδόσφαιρο εξαιτίας μου – Δεν θέλω να γίνω ο νέος Μέσι»
Σε μια εκτενή συνέντευξη 60 λεπτών στο CBS, ο Λαμίν Γιαμάλ μίλησε ανοιχτά για την καριέρα του, την ξαφνική εκτόξευση που βιώνει στα 18 του και τον τρόπο με τον οποίο αντιμετωπίζει τις συγκρίσεις με τον Λιονέλ Μέσι.
Ο νεαρός αστέρας της Μπαρτσελόνα έκανε μια προσωπική αναδρομή στα πρώτα του χρόνια στη Ροκαφόντα, μια γειτονιά με πολλές δυσκολίες, όπου μεγάλωσε παίζοντας ποδόσφαιρο σε αυτοσχέδιους χώρους και βρίσκοντας στήριξη από την οικογένειά του. Όπως παραδέχτηκε, η ζωή του άλλαξε ριζικά, όμως προσπαθεί να παραμείνει προσγειωμένος παρά τη διεθνή προβολή.
Ο Γιαμάλ θυμήθηκε επίσης την παιδική του φωτογραφία με τον Μέσι, η οποία συχνά επανέρχεται στη δημοσιότητα, και σχολίασε την πίεση που προκαλούν οι συνεχείς συγκρίσεις με τον Αργεντινό θρύλο. Τόνισε πως δεν επιθυμεί να αποτελέσει «νέο Μέσι», αλλά να χαράξει τη δική του διαδρομή στο άθλημα.
Παράλληλα, εξήγησε γιατί επέλεξε να αγωνιστεί με την εθνική Ισπανίας αντί του Μαρόκου, επισημαίνοντας πως αυτή ήταν απόφαση καρδιάς και όχι μόνο ποδοσφαιρικής λογικής.
Αναλυτικά όσα είπε:
Για τη γειτονιά όπου μεγάλωσε και την αβεβαιότητα στα παιδικά του χρόνια: «Ήταν μια γειτονιά όπου κανείς δεν ήξερε τι θα του συμβεί στη ζωή. Η αλήθεια είναι ότι κανείς δεν ήξερε αν θα γινόταν ποδοσφαιριστής, αρχιτέκτονας, ζωγράφος ή αν θα έβρισκε μια δουλειά. Βλέπεις τους γονείς σου να δουλεύουν, δεν μπορούν να είναι πάντα μαζί σου, και νιώθεις όχι άγχος αλλά αβεβαιότητα για το τι θα σου συμβεί.»
Για τον Μέσι και τις συγκρίσεις: «Είναι ο καλύτερος στην ιστορία. Και οι δύο ξέρουμε ότι δεν θέλω να γίνω ο Μέσι, και ο Μέσι ξέρει ότι δεν θέλω να γίνω εκείνος. Θέλω να ακολουθήσω τον δικό μου δρόμο, και αυτό είναι όλο»
Για το συναίσθημα όταν ο κόσμος σηκώνεται όρθιος και τον χειροκροτάει στο γήπεδο: «Εκεί όπου μεγάλωσα στα γήπεδα που παίζαμε υπήρχαν, ας πούμε, τοίχοι όπου καθόντουσαν άνθρωποι, και νομίζω πως δεν υπήρχε καλύτερο συναίσθημα από το να τους κάνω να σηκώνονται, να γελούν με τους αντιπάλους. Νομίζω πως είναι το καλύτερο συναίσθημα στον κόσμο, και είναι κάτι που μου το θυμίζει πολύ είναι όταν παίζω στο γήπεδο και οι φίλαθλοι σηκώνονται επειδή εκπλήσσονται από μια ενέργειά μου».
Για τους λόγους που αποφάσισε να εκπροσωπήσει την Ισπανία κι όχι το Μαρόκο: «Σκεφτόμουν να παίξω με το Μαρόκο. Εκείνη την εποχή, το Μαρόκο είχε φτάσει στα ημιτελικά του Μουντιάλ, αλλά τη στιγμή της κρίσης, δεν αμφέβαλα ποτέ. Με όλη την αγάπη και τον σεβασμό που έχω για το Μαρόκο, πάντα ήθελα να παίξω στο EURO και στην Ευρώπη. Πιστεύω ότι το ευρωπαϊκό ποδόσφαιρο το παρακολουθούν περισσότερο και θεωρώ ότι είναι πιο κοντά στο υψηλότερο διεθνές επίπεδο. Και δόξα τω Θεώ, το κατάφερα. Αυτό με φέρνει επίσης πιο κοντά στο Μουντιάλ, με πιθανότητες να το κερδίσω. Τρέφω μεγάλη αγάπη για το Μαρόκο, γιατί είναι και η δική μου χώρα. Μεγάλωσα όμως στην Ισπανία, που επίσης νιώθω πως είναι η χώρα μου».
Για το τι θέλει να προσφέρει στους φιλάθλους: «Μου έχουν πει ότι άρχισαν να βλέπουν ξανά ποδόσφαιρο εξαιτίας μου. Η μητέρα μου τώρα παρακολουθεί όλους τους αγώνες μου. Ο κόσμος εδώ είχε σταματήσει να φορά ποδοσφαιρικές φανέλες στο σχολείο, και τώρα αυτή η τάση έχει επιστρέψει. Ακόμα και οι τουρίστες, εδώ στη Βαρκελώνη, αγοράζουν τη φανέλα της Μπαρτσελόνα με το νούμερο 10 στην πλάτη. Αυτό με έκανε να συνειδητοποιήσω πολλά για τα όσα έχω καταφέρει»
Για το ότι δεν ζει ως φυσιολογικός 18χρονος: «Ένα παιδί 18 χρονών σχολάει από το σχολείο και πάει σπίτι. Εγώ πάω στην προπόνηση και τέσσερις παπαράτσι είναι στο σπίτι μου και με ρωτούν για τη ζωή μου. Ανοίγω την τηλεόραση και είμαι στην τηλεόραση. Περπατώ στον δρόμο και βλέπω ένα παιδί να φοράει τη φανέλα μου. Θέλω να βγω για ένα ποτό και δεν μπορώ γιατί ο κόσμος θα με σταματήσει».
Για το αν έχει κουραστεί να είναι σταρ: «Όχι, ειλικρινά δεν με πειράζει. Μάλιστα, μου αρέσει»
Πηγή: SDNA.gr
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου