Λεμονής: «Η νίκη του Ολυμπιακού στη Βρέμη άλλαξε την ιστορία του»

Lemonis: “Olympiacos’ victory in Bremen changed its history”

Takis Lemonis spoke to a Serbian website about his career at Olympiacos and the game that changed the course of history for the Red and Whites.

In a recent interview with “mozzartsport”, Takis Lemonis took a look back at his great career and spoke, among other things, about the historic “double” over Werder Bremen in 2007, which he characterized as the moment that changed the history of Olympiacos.

The current coach of Radnicki explained that this victory broke a “curse” of 32 away games without three points for the Red and Whites in the Champions League and revealed that he was obsessed with this goal, convincing Sokratis Kokkalis to make transfers, like Kovacevic.

At the same time, he also referred to the Conference League victory by José Luis Mendilibar and his players.

In detail, what Takis Lemonis said

About Olympiacos' double in Bremen:

"I think that this victory changed the history of Olympiacos, because before that we had 32 consecutive Champions League games away from home without a win. And that was a big burden for all of us. Panathinaikos fans also made fun of us for this issue. Of course, Olympiacos had previously played Bajevic in the quarterfinals, but that season they didn't win away from anyone either. For me, it was something that had to stop, I was obsessed with it. So, before the start of the preparation, I went to the then president Kokkalis. And I asked him: 'What do you want our goal to be next season?' Do you want us to win another title in Greece or make a significant run in Europe?’ I told him: ‘I’m tired of hearing other things. I can’t stand it. We have to change this’. And then he asked me what I proposed... I went to that meeting very well prepared. I brought a detailed analysis of our matches in the Champions League and in the domestic league. The difference was huge. In Greece we spend 90% of the time in front of the opponent’s penalty area, and the Champions League is on a completely different level. We needed a different profile of players. Olympiacos always played with an “old-fashioned ten”, we even had some great players, like Giovanni or Rivaldo, but we had to change the style. And then I told the president - we need new players for this, not big names, but good players. And we brought Darko Kovacevic, Lua Lua... There was also an opponent in the team”.

On the success of that team:

“I remember very well the first day of training in Austria. I went to the room to take a shower, then I was still smoking, I lit a cigarette and I said: That's it! We have a fantastic team! It was the first time since the first training that I felt so strong, because I saw how it would work. Then we came home and in the first test match we lost to Panionios 0-1. The president of course asked what was going on, but I replied: “You have the best team you have ever had”. Even before the trip to Bremen, we played a very mediocre game against Aris in Thessaloniki 1-1, we conceded a goal at the end and the atmosphere was not the best. But then we shone against Werder, and 15 days later we also beat Lazio away from home. However, the best game, not only in this season, but perhaps in my coaching career, was against Real Madrid at the Bernabéu. From the tenth minute we had one player less because of Torosidis' suspension. And until the 75th minute we were leading 2-1. In the end, we all went to their area and they scored for us from the counterattacks for the final 4-2. It was Real Madrid with Raul, Van Nistelrooy, Robinho, Guti, Sneijder. An unforgettable match!

On Olympiacos winning the Conference League:

“I dreamed about it! I remember driving in the car and listening to the radio broadcast of the Sydney Olympics, when Kostas Kenteris won the gold medal in the 200 meters. I stopped the car and thought why not win the Champions League? Well, it’s the Conference League, but we did it, we won the European trophy! And, again, I think the turning point was that season with those victories in Bremen and Rome.”

On the 4-3 victory over AEK in the 2001/02 season:

“These are games where there is no tomorrow. I remember every moment of that weekend. The biggest impression was when we took the bus from the hotel to the stadium. To the Olympic Stadium, from the center of Athens, where we started, we were followed all the way by fans in cars and motorbikes. And on the bus, I can't describe it to you in words. The music was turned up to the maximum, our Brazilians, we had a few of them, brought these bongo drums and beat them. It was literally like we were going to war. When we got off the bus, I said to my assistants: "If you haven't noticed, we've already won this game." I could already read it in my players' eyes. I was completely calm. It was the first time I didn't say anything about tactics to my players before the game. I just wrote all 27 of their names on the board and said: This is the team that starts today."

*** Λεμονής: «Η νίκη του Ολυμπιακού στη Βρέμη άλλαξε την ιστορία του»

Ο Τάκης Λεμονής μίλησε σε σέρβικη ιστοσελίδα για την καριέρα του στον Ολυμπιακό και το παιχνίδι που άλλαξε τον ρου της ιστορίας για τους Ερυθρόλευκους.

Σε πρόσφατη συνέντευξή του στη «mozzartsport», ο Τάκης Λεμονής έκανε μια ανδρομή στη σπουδαία καριέρα του και μίλησε μεταξύ άλλων για το ιστορικό «διπλό» επί της Βέρντερ Βρέμης το 2007, το οποίο χαρακρήρισε ως τη στιγμή που άλλαξε την ιστορία του Ολυμπιακού.

Ο νυν τεχνικός της Ραντνίτσκι εξήγησε ότι η νίκη αυτή έσπασε μια «κατάρα» 32 εκτός έδρας αγώνων χωρίς τρίποντο για τους Ερυθρόλευκους στο Champions League και αποκάλυψε πως ήταν εμμονικός με αυτόν τον στόχο, πείθοντας τον Σωκράτη Κόκκαλη να κάνει μεταγραφές, όπως ο Κοβάσεβιτς.

Παράλληλα, αναφέρθηκε και στην κατάκτηση του Conference League από τον Χοσέ Λουίς Μεντιλίμπαρ και τους παίκτες του.

Αναλυτικά όσα είπε ο Τάκης Λεμονής

Για το διπλό του Ολυμπιακού στη Βρέμη:

«Νομίζω ότι αυτή η νίκη άλλαξε την ιστορία του Ολυμπιακού, επειδή πριν από αυτό είχαμε 32 συνεχόμενα παιχνίδια στο Champions League εκτός έδρας χωρίς νίκη. Και αυτό ήταν ένα μεγάλο βάρος για όλους μας. Οι οπαδοί του Παναθηναϊκού μας κορόιδευαν επίσης για αυτό το θέμα. Φυσικά, ο Ολυμπιακός είχε παίξει προηγουμένως με τον Μπάγεβιτς στα προημιτελικά, αλλά ούτε εκείνη τη σεζόν κέρδισε μακριά από κανέναν. Για μένα, ήταν κάτι που έπρεπε να σταματήσει, ήμουν εμμονικός με αυτό. Έτσι, πριν από την έναρξη της προετοιμασίας, πήγα στον τότε πρόεδρο Κόκκαλη. Και τον ρώτησα: ‘Ποιος θέλετε να είναι ο στόχος μας την επόμενη σεζόν; Θέλετε να πάρουμε έναν ακόμη τίτλο στην Ελλάδα ή να κάνουμε μια σημαντική πορεία στην Ευρώπη;’ Του είπα: ‘Έχω κουραστεί να ακούω άλλα πράγματα. Δεν το αντέχω. Πρέπει να το αλλάξουμε αυτό’. Και μετά με ρώτησε τι πρότεινα... Πήγα σε εκείνη τη συνάντηση πολύ καλά προετοιμασμένος. Έφερα μια λεπτομερή ανάλυση των αγώνων μας στο Champions League και στο εγχώριο πρωτάθλημα. Η διαφορά ήταν τεράστια. Στην Ελλάδα περνάμε το 90% του χρόνου μπροστά στην περιοχή πέναλτι του αντιπάλου, και το Champions League είναι σε εντελώς διαφορετικό επίπεδο. Χρειαζόμασταν ένα διαφορετικό προφίλ παικτών. Ο Ολυμπιακός έπαιζε πάντα με ένα "παλιομοδίτικο δεκάρι", είχαμε ακόμη και μερικούς σπουδαίους, όπως ο Τζιοβάνι ή ο Ριβάλντο, αλλά έπρεπε να αλλάξουμε το στυλ. Και μετά είπα στον πρόεδρο - χρειαζόμαστε νέους παίκτες για αυτό, όχι μεγάλα ονόματα, αλλά καλούς παίκτες. Και φέραμε τον Ντάρκο Κοβάσεβιτς, τον Λούα Λούα... Υπήρχε και αντίπαλος μέσα στην ομάδα».

Για την επιτυχία εκείνης της ομάδας:

«Θυμάμαι πολύ καλά την πρώτη μέρα της προπόνησης στην Αυστρία. Πήγα στο δωμάτιο για να κάνω ένα ντους, μετά κάπνιζα ακόμα, άναψα ένα τσιγάρο και είπα: Αυτό ήταν! Έχουμε μια φανταστική ομάδα! Ήταν η πρώτη φορά από την πρώτη προπόνηση που ένιωσα τόσο δυνατός, γιατί είδα πώς θα λειτουργούσε. Μετά γυρίσαμε σπίτι και στον πρώτο αγώνα ελέγχου χάσαμε από τον Πανιώνιο με 0-1. Ο πρόεδρος φυσικά ρώτησε τι συνέβαινε, αλλά απάντησα: «Έχετε την καλύτερη ομάδα που είχατε ποτέ».» Ακόμα και πριν από το ταξίδι στη Βρέμη, παίξαμε ένα πολύ μέτριο παιχνίδι εναντίον του Άρη στη Θεσσαλονίκη με 1-1, δεχθήκαμε ένα γκολ στο τέλος και η ατμόσφαιρα δεν ήταν η καλύτερη. Αλλά μετά λάμψαμε εναντίον της Βέρντερ, και 15 μέρες αργότερα νικήσαμε και τη Λάτσιο εκτός έδρας. Ωστόσο, το καλύτερο παιχνίδι, όχι μόνο σε αυτόν τον κύκλο, αλλά ίσως και στην προπονητική μου καριέρα, το παίξαμε εναντίον της Ρεάλ στο Μπερναμπέου. Από το δέκατο λεπτό είχαμε έναν παίκτη λιγότερο λόγω της τιμωρίας του Τοροσίδη. Και μέχρι το 75ο λεπτό προηγούμασταν με 2-1. Στο τέλος, πήγαμε όλοι στην περιοχή τους και σκόραραν για εμάς από τις αντεπιθέσεις για το τελικό 4-2. Ήταν η Ρεάλ με τους Ραούλ, Φαν Νίστελροϊ, Ρομπίνιο, Γκούτι, Σνάιντερ. Αξέχαστος αγώνας!». 

Για την κατάκτηση του Conference League από τον Ολυμπιακό:

«Το ονειρευόμουν! Θυμάμαι να οδηγώ το αυτοκίνητο και να ακούω τη ραδιοφωνική μετάδοση του αγώνα από τους Ολυμπιακούς Αγώνες του Σίδνεϊ, όταν ο Κώστας Κεντέρης κέρδισε το χρυσό μετάλλιο στα 200 μέτρα. Σταμάτησα το αυτοκίνητο και σκέφτηκα γιατί να μην κερδίσουμε το Champions League; Λοιπόν, είναι το Conference League, αλλά τα καταφέραμε, πήραμε το ευρωπαϊκό τρόπαιο! Και, πάλι, νομίζω ότι το σημείο καμπής έγινε εκείνη τη σεζόν με εκείνες τις νίκες στη Βρέμη και τη Ρώμη».

Για τη νίκη επί της ΑΕΚ με 4-3 τη σεζόν 2001/02:

«Αυτά είναι παιχνίδια όπου δεν υπάρχει αύριο. Θυμάμαι κάθε στιγμή εκείνου του Σαββατοκύριακου. Η μεγαλύτερη εντύπωση ήταν όταν πήραμε το λεωφορείο από το ξενοδοχείο για το στάδιο. Προς το Ολυμπιακό Στάδιο, από το κέντρο της Αθήνας, όπου ξεκινήσαμε, μας ακολουθούσαν σε όλη τη διαδρομή οπαδοί με αυτοκίνητα και μοτοσικλέτες. Και στο λεωφορείο, δεν μπορώ να σας το περιγράψω με λόγια. Η μουσική ήταν ενισχυμένη στο μέγιστο, οι Βραζιλιάνοι μας, είχαμε μερικούς από αυτούς, έφεραν αυτά τα τύμπανα bongo και τα χτύπησαν. Κυριολεκτικά ήταν σαν να πηγαίναμε σε πόλεμο. Όταν κατεβήκαμε από το λεωφορείο, είπα στους βοηθούς μου: "Αν δεν το έχετε προσέξει, έχουμε ήδη κερδίσει αυτό το παιχνίδι". Μπορούσα ήδη να το διαβάσω στα μάτια των παικτών μου. Ήμουν απόλυτα ήρεμος. Ήταν η πρώτη φορά που δεν είπα τίποτα για τακτική στους παίκτες μου πριν από το παιχνίδι. Απλώς έγραψα και τα 27 ονόματά τους στον πίνακα και είπα: Αυτή είναι η ομάδα που ξεκινάει σήμερα».

Πηγή: Gazzetta.gr