Νίκη στρατηγικής ευφυΐας του Ράσελ στο Βέλγιο, στο θριαμβευτικό 1-2 της Mercedes

Russell's strategic intelligence win in Belgium, in Mercedes' triumphant 1-2

George Russell put in a display befitting a great Formula 1 driver, managing to win the Belgian GP with a pit-stop strategy that seemed paranoid before the race, withstanding Lewis Hamilton's pressure to the end in Mercedes' unexpected 1-2 at the Spa. Piastri is third on the podium, ahead of Leclerc and Verstappen.

From the start of this year's 14th Formula 1 three-day race at Spa, Belgium, until the middle of today's race, George Russell looked like the driver with the least chance among the leaders to win at Spa.

But by daring to opt for a pit-stop strategy, and driving expertly to protect a set of hard rubber for 34 laps, the young Mercedes Englishman managed to narrowly cross the finish line ahead of his counterpart Lewis Hamilton - in a match reminiscent of the 2014-21 seasons for the Brackley side.

Everything turned upside down in the Spa race, in relation to the predictions before its start. Red Bull and McLaren didn't have the edge that everyone expected, while instead Mercedes pulled a "rabbit out of the hat" as no one expected them to be competitive in today's hot and sunny conditions at Spa.

But that's exactly how it happened: Hamilton was on his way to victory, until the grand strategic grosso maneuver of his young Mercedes counterpart, and fellow countryman, got in his way. Russell's persistence and ability to stay in front allowed Piastri to close in on the two Brits at the end, but he never really threatened.

Charles Leclerc also unexpectedly won (based on the SF-24's performance in the last few races) Red Bull, leaving Max Verstappen behind, while the top six was rounded out by Lando Norris who lost time going off the track at the first corner. The Englishman from McLaren was followed in the top eight by Carlos Sainz and Sergio Perez, in a race with many and different strategies of the leaders.

The Belgian GP at a glance

All the pioneers started with the medium tyre, except Saints who chose the hard.

At the start Leclerc was first, Hamilton passed Perez for 2nd and Norris dropped to 7th as he opened up in the sand trap at the exit of the first turn.

Verstappen gained two places on the first lap and moved up to 9th.

Three laps later Hamilton passed Leclerc and took the lead of the race, ahead of Monegasque and Perez.

Verstappen tried to undercut the front guys at the first pit stop to get into the battle for the top, but Red Bull just didn't have the speed today.

Piastri managed to pass Perez after the first pit stop, and Leclerc after the second, but McLaren unexpectedly - while faster than Red Bull - had no answers for Mercedes' pace.

Hamilton looked to be heading for a comfortable victory until lap 30 of 44, when Russell took the risk of a pit stop strategy.

Russell had 15 laps more tire wear than Lewis when Hamilton came out of his second pit stop on lap 27.

The Russell-Hamilton gap was then around 7'', but Russell managed to manage his tires to win by 0.5'' over Hamilton by the checkered flag.

Russell's slow pace allowed Piastri to close in on the Mercedes, and perhaps with one more lap to go the Australian was becoming a threat.

Leclerc, Verstappen and Norris rounded out the top six hoping for more today.

With their alternative strategies, Saints and Perez were limited to the last eight.

The evolution of the Spa race

The many and varied strategies of the eight protagonists of the race gave interest to all 44 rounds of the Belgian GP. At the start everyone had the soft tire, except Saint who chose the hard one, and after the battle of the first corners Leclerc managed to keep the lead - we remember that the 5th engine change penalty dropped Verstappen to 11th at the start.

Hamilton also managed to establish himself in second place by passing Perez. Two laps later Hamilton was able to pass Ferrari's Monegasque to take the lead, using DRS on the brakes on the Kemel straight and for the Le Comp chicane. Perez followed in third, ahead of Russell and Saint.

At the same time that Hamilton was opening his gap at the top from Leclerc, in 7th place (where he fell after his mistake in the first corner) Norris was threatened by 8th Verstappen who had already moved up there from 11th place.

Verstappen and Russell opened the first pit stops on lap 11, to undercut their front runners. They put on the hard rubber, which Hamilton, Piastri and Perez also installed in the very next lap. Leclerc followed on lap 13, on the same tyres.

The undercut worked well for Russell, but not for Verstappen. Russell passed Piastri, but soon the Australian passed him back down the track to regain 4th, then 3rd passing Perez's Red Bull.

Norris entered 6 laps behind Verstappen but on his freshest rubber he soon closed a 6 second gap on the Dutchman. This was indicative of Max's poor performance with the hard rubber, which made his undercut ineffective.

Norris entering on lap 16 undercut Saint, who entered on lap 20 after his long first stint on the hard rubber. At the same time, at the top, Hamilton was increasing his lead over Leclerc, with Piastri a little further back in 3rd.

Then 4th Pérez began to lose performance on the medium tire, becoming the first to make a second pit stop, on lap 22 - midway through the race. The Mexican made room for Verstappen, but Perez's entry into the pits brought Leclerc for a change in the very next lap, to be covered by the undercut. A lap later, Hamilton entered as well, to be covered by Leclerc.

It did, and Lewis comfortably maintained his position ahead of Ferrari's Monegasque. But, at that time, and while Piastri passed Leclerc for 3rd place after his own second pit-stop on lap 30, Russell was leading the race without having made a second pit-stop.

Despite being the first to change tyres, on lap 11 the young Englishman asked Mercedes to consider a pit-stop strategy. He felt his grip was pretty good, even though Hamilton was cruising on his fresh hard rubber.

*** Νίκη στρατηγικής ευφυΐας του Ράσελ στο Βέλγιο, στο θριαμβευτικό 1-2 της Mercedes

Ο Τζορτζ Ράσελ έκανε μια εμφάνιση που αρμόζει σε πολύ μεγάλους οδηγούς της Formula 1, κατορθώνοντας να κερδίσει το GP Βελγίου με στρατηγική ενός πιτ-στοπ που έμοιαζε παρανοϊκή πριν τον αγώνα, αντέχοντας μέχρι τέλους στην πίεση του Λιούις Χάμιλτον στο απρόσμενο 1-2 της Mercedes στο Σπα. Τρίτος στο βάθρο ο Πιάστρι, εμπρός από τους Λεκλέρ και Φερστάπεν.

Από το ξεκίνημα του 14ου φετινού αγωνιστικού τριημέρου της Formula 1, στο Σπα του Βελγίου, μέχρι και το μέσον του σημερινού αγώνα, ο Τζορτζ Ράσελ φάνταζε ως ο οδηγός με τις λιγότερες πιθανότητες μεταξύ των κορυφαίων για να κερδίσει στο Σπα.

Όμως, με την τόλμη του να επιλέξει στρατηγική ενός πιτ-στοπ, και οδηγώντας περίτεχνα για την προστασία ενός σετ σκληρής γόμας για 34 γύρους, ο νεαρός Άγγλος της Mercedes κατάφερε να φτάσει οριακά στη γραμμή του τερματισμού μπροστά από τον ομόλογό του Λιούις Χάμιλτον - σε έναν αγώνα που θύμισε τις εποχές του 2014-'21 για την ομάδα του Μπράκλεϊ.

Τα πάντα ανετράπησαν στον αγώνα του Σπα, σε σχέση με τις προβλέψεις πριν την εκκίνησή του. Η Red Bull και η McLaren δεν είχαν τη ανωτερότητα που όλοι περίμεναν, ενώ αντίθετα η Mercedes έβγαλε έναν "λαγό από το καπέλο" καθώς κανείς δεν περίμενε ότι θα ήταν ανταγωνιστική στις ζεστές και ηλιόλουστες συνθήκες που επικρατούσαν σήμερα στο Σπα.

Όμως, ακριβώς έτσι συνέβησαν τα πράγματα: ο Χάμιλτον όδευε προς τη νίκη, μέχρι που βρέθηκε στο διάβα του το μεγάλο στρατηγικό κόλπο γκρόσο του νεαρού ομολόγου του στη Mercedes, και συμπατριώτη του. Η εμμονή και ικανότητα του Ράσελ να μείνει πρώτος επέτρεψε στον Πιάστρι να πλησιάσει τους δύο Βρετανούς στο τέλος, αλλά ποτέ δεν έγινε απειλητικός.

Ο Σαρλ Λεκλέρ κέρδισε επίσης απρόσμενα (βάσει της απόδοσης της SF-24 στους τελευταίους αγώνες) τις Red Bull, αφήνοντας πίσω του τον Μαξ Φερστάπεν, ενώ την εξάδα έκλεισε ο Λάντο Νόρις που έχασε χρόνο βγαίνοντας εκτός πίστας στην πρώτη στροφή. Τον Άγγλο της McLaren ακολούθησαν στην οκτάδα οι Κάρλος Σάινθ και Σέρτζιο Πέρεζ, σε έναν αγώνα με πολλές και διαφορετικές στρατηγικές των πρωτοπόρων.

Το GP Βελγίου με μια ματιά

Όλοι οι πρωτοπόροι εκκίνησαν με τη μέση γόμα, πλην του Σάινθ που επέλεξε τη σκληρή.

Στην εκκίνηση ο Λεκλέρ έμεινε πρώτος, ο Χάμιλτον πέρασε τον Πέρεζ για την 2η θέση και ο Νόρις έπεσε στην 7η καθώς ανοίχτηκε στην αμμοπαγίδα στην έξοδο της πρώτης στροφής.

Ο Φερστάπεν κέρδισε δύο θέσεις στον πρώτο γύρο και ανέβηκε στην 9η.

Τρεις γύρους αργότερα ο Χάμιλτον πέρασε τον Λεκλέρ και τέθηκε επικεφαλής του αγώνα, εμπρός από τον Μονεγάσκο και τον Πέρεζ.

Ο Φερστάπεν προσπάθησε να κάνει το undercut στους μπροστινούς τους στο πρώτο πιτ-στοπ για να βρεθεί στη μάχη της κορυφής, αλλά η Red Bull απλά δεν είχε την ταχύτητα σήμερα.

Ο Πιάστρι κατάφερε να περάσει τον Πέρεζ μετά το πρώτο πιτ-στοπ, και τον Λεκλέρ μετά το δεύτερο, αλλά η McLaren απρόσμενα -ενώ ήταν ταχύτερη της Red Bull- δεν είχε απαντήσεις για το ρυθμό της Mercedes.

Ο Χάμιλτον έδειχνε μέχρι τον 30ό γύρο από τους 44 να οδεύει προς μια άνετη νίκη, ώσπου ο Ράσελ πήρε το ρίσκο της στρατηγικής ενός πιτ-στοπ.

Ο Ράσελ είχε κατά 15 γύρους πιο φθαρμένη γόμα από τον Λιούις όταν ο Χάμιλτον βγήκε από το δεύτερο πιτ-στοπ του, στον 27ο γύρο.

Η διαφορά Ράσελ-Χάμιλτον ήταν τότε στα περίπου 7’’, αλλά ο Ράσελ κατάφερε να διαχειριστεί τα ελαστικά του ώστε μέχρι την καρό σημαία να κερδίσει με διαφορά 0,5’’ από τον Χάμιλτον.

Ο αργός ρυθμός του Ράσελ επέτρεψε στον Πιάστρι να πλησιάσει τις Mercedes, και ίσως με έναν γύρο ακόμα ο Αυστραλός να γινόταν απειλητικός.

Οι Λεκλέρ, Φερστάπεν και Νόρις έκλεισαν την εξάδα ελπίζοντας σε κάτι περισσότερο σήμερα.

Με τις εναλλακτικές τους στρατηγικές οι Σάινθ και Πέρεζ περιορίστηκαν στο τέλος της οκτάδας.

Η εξέλιξη του αγώνα του Σπα

Οι πολλές και ποικίλλες στρατηγικές των οκτώ πρωταγωνιστών του αγώνα έδωσαν ενδιαφέρον και στους 44 γύρους του GP Βελγίου. Στην εκκίνηση όλοι είχαν τη μαλακή γόμα, πλην του Σάινθ που διάλεξε τη σκληρή, και μετά τη μάχη των πρώτων στροφών ο Λεκλέρ κατάφερε να κρατήσει την πρωτοπορία - θυμίζουμε ότι η ποινή αλλαγή 5ου κινητήρα έριξε τον Φερστάπεν στην 11η της εκκίνησης.

Ο Χάμιλτον επίσης κατάφερε να καθιερωθεί στη δεύτερη θέση περνώντας τον Πέρεζ. Δύο γύρους πιο μετά ο Χάμιλτον κατάφερε να περάσει τον Μονεγάσκο της Ferrari, για να τοποθετηθεί επικεφαλής του αγώνα, περνώντας με το DRS στα φρένα της ευθείας Κέμελ και για το σικέιν Λε Κομπ. Ακολουθούσε τρίτος ο Πέρεζ, εμπρός από τους Ράσελ και Σάινθ.

Την ίδια στιγμή που ο Χάμιλτον άνοιγε τη διαφορά του στην κορυφή από τον Λεκλέρ, στην 7η θέση (όπου έπεσε έπειτα από λάθος του στην πρώτη στροφή) ο Νόρις απειλούνταν από τον 8ο Φερστάπεν που ήδη είχε ανελιχθεί εκεί από την 11η θέση.

Ο Φερστάπεν και ο Ράσελ άνοιξαν τα πρώτα πιτ-στοπς στον 11ο γύρο, για να κάνουν το undercut στους μπροστινούς τους. Έβαλαν τη σκληρή γόμα, την οποία τοποθέτησαν στον αμέσως επόμενο γύρο και οι Χάμιλτον, Πιάστρι και Πέρεζ. Ο Λεκλέρ ακολούθησε στον 13ο γυρο, για τα ίδια ελαστικά.

Το undercut δούλεψε καλά για τον Ράσελ, αλλά όχι και για τον Φερστάπεν. Ο Ράσελ πέρασε τον Πιάστρι, αλλά σύντομα ο Αυστραλός τον ξαναπέρασε στην πίστα για να ανακτήσει την 4η θέση, κι έπειτα την 3η περνώντας και τη Red Bull του Πέρεζ.

Ο Νόρις μπήκε 6 γύρους μετά τον Φερστάπεν αλλά με την πιο φρέσκια γόμα του έκλεισε σύντομα τη διαφορά 6 δευτερολέπτων από τον Ολλανδό. Αυτό ήταν ενδεικτικό της φτωχής απόδοσης του Μαξ με τη σκληρή γόμα, που έκανε το undercut του μη αποδοτικό.

Ο Νόρις με την είσοδό του στον 16ο γύρο έκανε το undercut στον Σάινθ, που μπήκε στον 20ο γύρο μετά το μεγάλο του πρώτο stint με τη σκληρή γόμα. Την ίδια στιγμή, στην κορυφή ο Χάμιλτον μεγάλωνε το προβάδισμά του από τον Λεκλέρ, με τον Πιάστρι λίγο πιο μακριά στην 3η θέση.

Τότε ο 4ος Πέρεζ άρχισε να χάνει την απόδοσή του με τη μέση γόμα, και έγινε ο πρώτος που έκανε δεύτερο πιτ-στοπ, στον 22ο γύρο - στο μέσον του αγώνα. Ο Μεξικανός άνοιξε το χώρο στον Φερστάπεν, αλλά η είσοδός του Πέρεζ στα πιτς έφερε για αλλαγή στον αμέσως επόμενο γύρο και τον Λεκλέρ, για να καλυφθεί από το undercut. Έναν γύρο μετά μπήκε και ο Χάμιλτον, για να καλυφθεί από τον Λεκλέρ.

Έτσι έγινε, και ο Λιούις διατήρησε με άνεση την θέση του εμπρός από τον Μονεγάσκο της Ferrari. Όμως, την ώρα εκείνη, και ενώ ο Πιάστρι μετά και από το δικό του δεύτερο πιτ-στοπ στον 30ό γύρο περνούσε τον Λεκλέρ για την 3η θέση, πρωτοπόρος του αγώνα ήταν ο Ράσελ χωρίς να έχει κάνει δεύτερο πιτ-στοπ.

Παρότι ήταν ο πρώτος που άλλαξε ελαστικά, στον 11ο γύρο, ο νεαρός Άγγλος ζήτησε από τη Mercedes να εξετάσει το ενδεχόμενο της στρατηγικής ενός πιτ-στοπ. Ο ίδιος αισθανόταν ότι η πρόσφυσή του ήταν αρκετά καλή, παρότι ο Χάμιλτον επέλαυνε με τη φρέσκια σκληρή γόμα του.

Πηγή: Sport 24.gr