Πογέτ: «Θέλω να μείνω στην Ελλάδα, αλλά… - Η Αγγλία είναι πάντα η πρώτη μου προτεραιότητα»

Poyet: "I want to stay in Greece, but... - England is always my first priority"

Gustavo Poyet made new statements, leaving open all possibilities for his future after the barrages of March.

Gustavo Poyet gave a new interview, in which he mentioned his future on the bench of the Greek National Team, as well as his other options. The Uruguayan coach spoke to footballleagueworld and admitted that England is always his first priority and he has been trying to get back there lately.

“There's always something there that makes me want to come back. But it seems that if you're not in the circle, managers go from one club to another and find another job whether they're doing well or not, and it's difficult for different reasons. Obviously, timing is always important. Next month, I have the play-offs to go to the Euros. Sometimes there's an incredible position and people call you, and the federation knows it, so I'm not hiding anything, but right now I'm not recommending myself to anyone, I'm in great shape. Now, my contract ends on March 31st, qualify or not, which means it's also inconvenient because yes, I want to stay, but... My situation is that I have less than two months left on my contract. This is the truth. What will I do next? I do not know. I hope to qualify and if I qualify then I can go, but I don't want to be in a difficult situation so my idea was to try to renew for the long term, maybe until the World Cup and then we'll see.

If not, England is always my first priority. When I left, I left for one reason only - to see something different. My coaching career was in England and I said: "Okay, going to one place, but I have to go back". Since then I have been in Greece, Spain, China, France, Chile and now again in Greece. I follow my feelings, my instincts a lot. Sometimes I have a conversation with someone and say, "I'd like to work with you." And sometimes I say, "No." I'm straightforward, I'm not the type to say let me think about it. No, if I have the feeling, then I will say: "Let's go." I didn't expect to go to South America. They called me from Chile, I had a great feeling and I said: "Let's go", because I had a good feeling. That's how it works, so let's see," said the Uruguayan national coach of Greece.

“I still meet Leeds fans who ask me and want me back because it was a good, close relationship in a very, very difficult, unique situation. There we were, in League One and we started the season with -15 points. I hope this is the last time in my life that I win the first five league games and have 0 points. There were wins in that streak that were spectacular. There were moments that were incredible. But then I got a call from Tottenham to help Juane Ramos and I had to go. As a manager to go from League One to the Premier League, to have a different experience. I always say that without the experience of being with Dennis Wise at Leeds and without the experience of Juane Ramos at Tottenham, I would not be the manager I am now," added the 56-year-old manager and continued:

“I know where I'll live if I come back to Leeds one day, for sure, because I used to go a lot in the afternoon, every week, to Harrogate. That would be my place. Brighton followed and then Sapderld. When I arrived at Sunderland the main thing they wanted from me was to stay upright and we did something incredible. It was a miracle we did. The second thing was to beat Newcastle. I played against them three times, two away and we beat them three times. So as far as my goals go...I'm done! When you're inside, you realize how important the club is to the city. How important is the rivalry with Newcastle. How important it is to even reach a cup final or achieve, as I said, the goal.

I have some very special memories. Definitely the three derbies. The first one because it was my second game, but the other two were away from home and they were amazing. The day we saved against West Brom at home. The Stadium of Light was impressive. And finally, the reaction of the fans when we went to Wembley - even though we lost. I was very disappointed because we lost, even though it was from Manchester City, but I still meet people in the street who remember. One said to me: "I remember half-time at Wembley." I said: "Half time?" They said to me: "Yes because we were winning 1-0 and I have never felt like this".

*** Πογέτ: «Θέλω να μείνω στην Ελλάδα, αλλά… - Η Αγγλία είναι πάντα η πρώτη μου προτεραιότητα»

Νέες δηλώσεις έκανε ο Γκουστάβο Πογέτ αφήνοντας ανοιχτά όλα τα ενδεχόμενα για το μέλλον του μετά τα μπαράζ του Μαρτίου.

Νέα συνέντευξη παραχώρησε ο Γκουστάβο Πογέτ, στην οποία αναφέρθηκε στο μέλλον του στον πάγκο της Εθνικής Ελλάδας, αλλά και τις άλλες επιλογές του. Ο Ουρουγουανός τεχνικός μίλησε στην ιστοσελίδα footballleagueworld και παραδέχτηκε ότι η Αγγλία είναι πάντα η πρώτη του προτεραιότητα και προσπαθεί να επιστρέψει εκεί τον τελευταίο καιρό. 

«Υπάρχει πάντα κάτι εκεί που με κάνει να θέλω να επιστρέψω. Φαίνεται  όμως ότι αν δεν είσαι στον κύκλο, οι προπονητές πηγαίνουν από τον έναν σύλλογο στον άλλο και βρίσκουν άλλη δουλειά είτε τα πάνε καλά είτε όχι, και είναι δύσκολο για διαφορετικούς λόγους. Προφανώς, το timing είναι πάντα σημαντικό. Τον επόμενο μήνα, έχω τα  play-offs για να πάω στο Euro. Μερικές φορές υπάρχει μια απίστευτη θέση και οι άνθρωποι σε καλούν, και η ομοσπονδία το ξέρει, οπότε δεν κρύβω τίποτα, αλλά αυτή τη στιγμή δεν προτείνω τον εαυτό μου σε κανέναν, είμαι σε εξαιρετική κατάσταση. Τώρα, το συμβόλαιό μου ολοκληρώνεται στις 31 Μαρτίου, με πρόκριση ή μη, που σημαίνει ότι είναι επίσης άβολο γιατί ναι, θέλω να μείνω, αλλά... Η κατάστασή μου είναι ότι έχω λιγότερους από δύο μήνες στο συμβόλαιό μου. Αυτή είναι η αλήθεια. Τι θα κάνω μετά; Δεν γνωρίζω. Ελπίζω να προκριθώ και αν προκριθώ, τότε μπορώ να πάω, αλλά δεν θέλω να είμαι σε δύσκολη κατάσταση, οπότε η ιδέα μου ήταν να προσπαθήσω να ανανεώσω μακροπρόθεσμα, ίσως μέχρι το Παγκόσμιο Κύπελλο και μετά θα δούμε. 

Αν όχι, η Αγγλία είναι πάντα η πρώτη μου προτεραιότητα. Όταν έφυγα, έφυγα μόνο για έναν λόγο - για να δω κάτι διαφορετικό. Η προπονητική μου καριέρα ήταν στην Αγγλία και είπα: "Εντάξει, το να πάω σε ένα μέρος, αλλά πρέπει να επιστρέψω". Από τότε βρίσκομαι στην Ελλάδα, στην Ισπανία, στην Κίνα, στη Γαλλία, στη Χιλή και τώρα ξανά στην Ελλάδα. Ακολουθώ πολύ τα συναισθήματά μου, τα ένστικτά μου. Μερικές φορές κάνω μια συζήτηση με κάποιον και λέω: "Θα ήθελα να συνεργαστώ μαζί σου". Και μερικές φορές λέω: "Όχι". Είμαι ευθύς, δεν είμαι ο τύπος που θα πει άσε με να το σκεφτώ. Όχι, αν έχω την αίσθηση, τότε θα πω: "Πάμε". Δεν περίμενα να πάω στη Νότια Αμερική. Με πήραν τηλέφωνο από τη Χιλή, είχα μία υπέροχη αίσθηση και είπα: "Πάμε", γιατί είχα ένα καλό συναίσθημα. Έτσι λειτουργεί, οπότε ας δούμε», είπε ο Ουρουγουανός ομοσπονδιακός προπονητής της Ελλάδας. 

«Συναντώ ακόμα οπαδούς της Λιντς που με ζητούν και θέλουν να επιστρέψω γιατί ήταν μια καλή, στενή σχέση σε μια πολύ, πολύ δύσκολη, μοναδική κατάσταση. Ήμασταν εκεί, στη League One και ξεκινήσαμε τη σεζόν με -15 βαθμούς. Ελπίζω να είναι η τελευταία φορά στη ζωή μου που κερδίζω τα πέντε πρώτα παιχνίδια πρωταθλήματος και έχω 0 βαθμούς. Υπήρχαν νίκες σε αυτό το σερί που ήταν θεαματικές. Υπήρχαν στιγμές που ήταν απίστευτες. Αλλά τότε δέχθηκα ένα τηλεφώνημα από την Τότεναμ για να βοηθήσω τον Χουάντε Ράμος και έπρεπε να φύγω. Ως προπονητής να πάω από τη League One στην Premier League, να έχω μια διαφορετική εμπειρία. Πάντα λέω ότι χωρίς την εμπειρία του να είμαι με τον Ντένις Γουάιζ στη Λιντς και χωρίς την εμπειρία του Χουάντε Ράμος στην Τότεναμ, δεν θα ήμουν ο προπονητής που είμαι τώρα», πρόσθεσε ο 56χρονος προπονητής  και συνέχισε:

«Ξέρω πού θα ζήσω αν επιστρέψω στο Λιντς μια μέρα, σίγουρα, γιατί πήγαινα πολύ το απόγευμα, κάθε εβδομάδα, στο Χάρογκεϊτ. Εκεί θα ήταν η θέση μου. Ακολούθησε η Μπράιτον και μετά ή Σαπντερλντ. Όταν έφτασα στη Σάντεραντ το κύριο πράγμα που ήθελαν από εμένα ήταν να μείνει όρθια και κάναμε κάτι απίστευτο. Ήταν ένα θαύμα που κάναμε. Το δεύτερο πράγμα ήταν να νικήσει τη Νιούκαστλ. Έπαιξα τρεις φορές εναντίον τους, δύο εκτός έδρας και τους νικήσαμε τρεις φορές. Οπότε όσον αφορά τους στόχους μου...τελείωσα! Όταν είσαι μέσα, συνειδητοποιείς πόσο σημαντικός είναι ο σύλλογος για την πόλη. Πόσο σημαντικός είναι ο ανταγωνισμός με τη Νιούκαστλ. Πόσο σημαντικό είναι ακόμη και να φτάσεις σε έναν τελικό κυπέλλου ή να πετύχεις, όπως είπα, τον στόχο. 

Έχω μερικές πολύ ιδιαίτερες αναμνήσεις. Σίγουρα τα τρία ντέρμπι. Το πρώτο γιατί ήταν το δεύτερο παιχνίδι μου, αλλά τα άλλα δύο ήταν εκτός έδρας και ήταν καταπληκτικά. Η μέρα που σωθήκαμε απέναντι στη Γουέστ Μπρομ εντός έδρας. Το Stadium of Light, ήταν εντυπωσιακό. Και τέλος, η αντίδραση των φιλάθλων όταν πήγαμε στο Γουέμπλεϊ -αν και χάσαμε. Ήμουν πολύ απογοητευμένος γιατί χάσαμε, παρόλο που ήταν από τη Μάντσεστερ Σίτι, αλλά εξακολουθώ να συναντώ ανθρώπους στο δρόμο που θυμούνται. Ένας μου είπε: "Θυμάμαι το ημίχρονο στο Γουέμπλεϊ." Είπα: "Ημίχρονο;" Μου είπαν: "Ναι γιατί κερδίζαμε 1-0 και δεν έχω νιώσει ποτέ έτσι».

Πηγή: SDNA.gr