Ελλάδα – Φινλανδία 2-1 (video)

Greece - Finland 2-1 (video)

A new win for our band. Mandalos and Galanopoulos guided a "subversion" that resulted in a 27-4 final.


Something like ... spring into winter. The epitome of the national football team in the Euro qualifiers. We'll see the "finals" from the TV because we didn't deserve anything more (and) on this trip. But we will do so in the hope of getting better soon. Because it's true that our band at the finale shows that it's changing in the hands of Van Snape. Last Test: Tonight's 2-1 win over Finland.

Pouki's group that came to our places qualifying, preceded by Stafylidis' gift to Norwich striker (27΄) but who also joined the "Greek Serie". After Bosnia and Armenia. We played in ten matches, fourteen points. Nine in the last triangle. So do your expectations, though everyone in us understands that he 'wants a lot of work'.

Tonight had a seal ... AEK. With Mandalos equalizing (47΄) from an assist by Bacassetta. And with Galanopoulos (70΄) scoring the winning goal, completing a great offensive effort that started Limnios and Koulouris. The 22-year-old's first goal with the coat of arms, at a time when everyone has been chatting about his future. It is the manager (Paul Koutsoliakos) who seems to have begun the process, and there are a number of teams that have already raced here to see him. And Galanopoulos of the national team is the best Galanopoulos of Greek football. Three appearances in the eleventh, three wins. If he scores goals? Then his January can bring developments. And suitcases…

What does our national team have in these last games? Very moody. Run, recover the ball. To play in the transition with Limnio, Bakassette and Mandalos working very well in this "transition". A group of footballers that looks more like a band of hopefuls who seize the opportunity at a time that a few weeks ago looked like a "chore". It is not natural for the minds to get "air". Greece is now years away from the time when it felt like things were going well for her: As if the watch was stuck that summer in '14 on the Brazilian stadiums.

In these qualifiers he managed to lose to Armenia (inside), to draw with Liechtenstein. To be… a spectacle with former federal technician Angelo Anastasiadis clashing with internationals. Playing at the OAKA between relatives and friends. There is so much that has happened, that no matter how much you understand the need for better news, no exaggeration is needed. Even if you look at the statistics tonight you find that the finals were 27-4 in our favor!

Our national team was overall better throughout the match. With several visits to Finnish frames. Both at 0-0 and after 0-1. It could have even been equalized from the first half if the goalkeeper did not react with reflexes on Bakassetta's head (39΄). Of course the international midfielder got his blood back at the start of part two. His own insistence on catching the ball before the finish line, and the take-off spin, brought the equalizer to Mandalus (47 (). And he opened the way for the overthrow completed by Galanopoulos. Limnios asked for Koulouris defeated by Yoronen and the AEK midfielder was the one who took the ... rebound to make ... a kill.

The "key": The continuous running. And the very good psychology that didn't change after Pucci's goal (27΄) came against the flow of the match. Also key is the opportunity Norwich center fielder missed in the 69΄. A minute before Galanopoulos wrote the final 2-1. The match could have been 1-2 already, so the outcome was inevitably different.

The Dime: Dimitris Limnios. Probably the most formidable Greek footballer. A kid who changes his "character" himself this season. Starring PAOK. Starring with the coat of arms. With creativity, goals, personality. I wish we could continue like this. And of course I wish from 2020 to meet in the same midfield with Kostas Fortounis. Because the return of the "leader" of Olympiacos is obviously going to bring even more talent to these squares.

Why coaches: Why didn't your road take you to our places earlier maybe? We'll see. The first sample of writing by Van Sipp is good. But again we are saying that there are so many failures that it takes patience. And a few words.

On the bench: All this… troupe of federation. Those who made up the national team with their incomprehensible acts or their indifference. The same ones for a couple of weeks claim to help with the work of Van Sipp and Winter. Worthy of speech.

Greece (John Van de Sipp): Vlachodimos, Bakakis, Stafyligis, Bakasetas, Galanopoulos (73 'Bouchalakis) Pavlidis (64' Koulouris), Hatzidiakos, Lemnos, Mantalos (93 'Masouras) Kourbela Giannoulis

Finland (Mark Kanerva): Gioronen, Toivio (59 'Lam), m. Vaisanen, Camara, Lund, Pucki, Schiller (77' Jensen) Scrub (77 'Soiri) Kaoukα, Raitala, p. Vaisanen
===Ελλάδα – Φινλανδία 2-1 (video)

Νέα νίκη για το αντιπροσωπευτικό μας συγκρότημα. Μάνταλος και Γαλανόπουλος οδηγοί μιας «ανατροπής» που προέκυψε σε ματς με 27-4 τελικές.

Κάτι σαν… άνοιξη μες τον χειμώνα. Ο επίλογος της εθνικής ομάδας ποδοσφαίρου στα προκριματικά του Euro. Θα δούμε τα «τελικά» από την τηλεόραση, διότι δεν αξίζαμε κάτι παραπάνω (και) σε αυτό το ταξίδι. Θα το κάνουμε όμως με την ελπίδα ότι προσεχώς καλύτερα. Γιατί είναι αλήθεια πως το αντιπροσωπευτικό μας συγκρότημα στο φινάλε δείχνει πως αλλάζει στα χέρια του Φαν Σιπ. Τελευταία απόδειξη: Η αποψινή 2-1 νίκη επί της Φινλανδίας.

Της παρέας του Πούκι που ήρθε στα μέρη μας έχοντας προκριθεί, που προηγήθηκε νωρίς έπειτα από το δώρο του Σταφυλίδη στον επιθετικό της Νόριτς (27΄) αλλά που μπήκε και εκείνη στο «ελληνικό σερί». Μετά την Βοσνία και την Αρμενία. Μαζέψαμε σε δέκα ματς, δεκατέσσερις βαθμούς. Οι εννέα στο τελευταίο τρίγωνο. Να σου λοιπόν και η προσδοκία, αν και μεταξύ μας ο καθένας καταλαβαίνει πως «θέλει δουλειά πολύ».

Το αποψινό είχε σφραγίδα… ΑΕΚ. Με τον Μάνταλο να ισοφαρίζει (47΄) από ασίστ του Μπακασέτα. Και με τον Γαλανόπουλο (70΄) να πετυχαίνει το γκολ της νίκης, ολοκληρώνοντας μια σπουδαία επιθετική προσπάθεια που ξεκίνησαν Λημνιός και Κουλούρης. Το πρώτο γκολ του 22άχρονου μέσου με το εθνόσημο, σε μια εποχή που όλοι έχουν βαλθεί να κουβεντιάσουν για το μέλλον του. Είναι ο μάνατζερ (Πολ Κουτσολιάκος) που όπως φαίνεται έχει ξεκινήσει τη διαδικασία, είναι και μια σειρά από ομάδες που ήδη έχουν βολτάρει προς τα εδώ για να τον δουν. Και ο Γαλανόπουλος της εθνικής ομάδας, είναι ο καλύτερος Γαλανόπουλος του ελληνικού ποδοσφαίρου. Τρεις παρουσίες στην εντεκάδα, τρεις νίκες. Αν βάζει και γκολ; Τότε ο Γενάρης του μπορεί να φέρει εξελίξεις. Και βαλίτσες…

Τι έχει η εθνική μας σε αυτά τα τελευταία ματς; Πολύ διάθεση. Να τρέξει, να ανακτήσει τη μπάλα. Να παίξει στο transition με τον Λημνιό, τον Μπακασέτα και τον Μάνταλο να λειτουργούν πολύ καλά σε αυτή την «μετάβαση». Ένα γκρουπ ποδοσφαιριστών που μοιάζει περισσότερο με συγκρότημα Ελπίδων που αρπάζει την ευκαιρία σε μια περίοδο που πριν από μερικές εβδομάδες έμοιαζε με «αγγαρεία». Δεν είναι φυσικά να παίρνουν «αέρα» τα μυαλά. Η Ελλάδα είναι πλέον χρόνια μακριά από την εποχή που ένιωθε πως τα πράγματα πάνε καλά για εκείνη: Λες και το ρολόι κόλλησε εκείνο το καλοκαίρι του ΄14 στα γήπεδα της Βραζιλίας.

Σε αυτά τα προκριματικά κατάφερε να χάσει από την Αρμενία (εντός), να αναδειχθεί ισόπαλη με το Λιχτενστάιν. Να γίνει… θέαμα με τις διαμάχες του τέως ομοσπονδιακού τεχνικού Άγγελου Αναστασιάδη με τους διεθνείς. Να παίζει στο ΟΑΚΑ μεταξύ συγγενών και φίλων. Είναι τόσα πολλά αυτά που έχουν συμβεί λοιπόν, που όσο και αν μοιάζει κατανοητή η ανάγκη να προκύψουν καλύτερα νέα, δεν χρειάζονται υπερβολές.  Ακόμη και αν κοιτάζοντας τη στατιστική απόψε διαπιστώνεις ότι οι τελικές ήταν 27-4 υπέρ μας!

Η Εθνική μας ήταν συνολικά καλύτερη σε ολόκληρη την διαδρομή του ματς. Με αρκετές επισκέψεις στα φινλανδικά καρέ. Και στο 0-0 αλλά και έπειτα από το 0-1. Θα μπορούσε μάλιστα να έχει ισοφαρίσει από το πρώτο ημίχρονο αν ο πορτιέρο των φιλοξενούμενων δεν αντιδρούσε με αντανακλαστικά στην κεφαλιά του Μπακασέτα (39΄). Πήρε βεβαίως το αίμα του πίσω ο διεθνής μέσο-επιθετικός στο ξεκίνημα του δεύτερου μέρους. Η δική του επιμονή να προλάβει τη μπάλα πριν την τελική γραμμή, και το γύρισμα «πάρε-βάλε» έφερε την ισοφάριση με τον Μάνταλο (47΄). Και άνοιξε τον δρόμο για την ανατροπή που ολοκληρώθηκε από τον Γαλανόπουλο. Ο Λημνιός έστρωσε για τον Κουλούρη που νικήθηκε από τον Γιόρονεν και ο μέσος της ΑΕΚ ήταν αυτός που πήρε το… ριμπάουντ για να κάνει… φόλοου.

Το «κλειδί»: Το αδιάκοπο τρέξιμο. Και η πολύ καλή ψυχολογία που δεν άλλαξε μετά το γκολ του Πούκι (27΄) το οποίο προέκυψε κόντρα στη ροή του ματς. Κλειδί επίσης η ευκαιρία που έχασε ο σέντερ φορ της Νόριτς στο 69΄. Ένα λεπτό πριν ο Γαλανόπουλος γράψει το τελικό 2-1. Θα μπορούσε το ματς να ήταν ήδη 1-2, άρα και ο επίλογος αναπόφευκτα διαφορετικός.

Το «δεκάρι»: Ο Δημήτρης Λημνιός. Πιθανότατα ο πιο φορμαρισμένος Έλληνας ποδοσφαιριστής. Ένα παιδί που αλλάζει τον ίδιο τον «χαρακτήρα» του σε αυτή τη σεζόν. Πρωταγωνιστής στον ΠΑΟΚ. Πρωταγωνιστής και με το εθνόσημο. Με δημιουργία, γκολ, προσωπικότητα. Μακάρι να συνεχίσει έτσι. Και βέβαια μακάρι από το 2020 να συναντηθεί στην ίδια ζώνη μεσο-επιθετικών με τον Κώστα Φορτούνη. Διότι η επιστροφή του «αρχηγού» του Ολυμπιακού είναι προφανώς ότι θα φέρει ακόμη περισσότερο ταλέντο σε αυτά τα τετραγωνικά.

Γιατί κόουτς: Γιατί δεν σε έβγαζε στα μέρη μας ο δρόμος σου νωρίτερα ίσως; Θα δείξει. Το πρώτο δείγμα γραφής από τον Φαν Σιπ είναι καλό. Ξαναλέμε όμως ότι είναι τόσες οι μαζεμένες αποτυχίες που θέλει υπομονή. Και λίγα λόγια.

Στον πάγκο: Όλος αυτός ο… θίασος της ομοσπονδίας. Εκείνοι που αποτελείωσαν την εθνική ομάδα με τις ακατανόητες πράξεις τους ή την αδιαφορία τους. Οι ίδιοι που εδώ και μερικές εβδομάδες  παριστάνουν ότι συνδράμουν στη δουλειά του Φαν Σιπ και του Βίντερ. Ανάξιοι λόγου.

Ελλάδα (Τζον Φαν Σιπ): Βλαχοδήμος, Μπακάκης, Σταφυλίδης, Μπακασέτας, Γαλανόπουλος (73′ Μπουχαλάκης), Παυλίδης (64′ Κουλούρης), Χατζηδιάκος, Λημνιός, Μάνταλος (93′ Μασούρας), Κουρμπέλης, Γιαννούλης

Φινλανδία (Μάρκου Κανέρβα): Γιορόνεν, Τοΐβιο (59′ Λαμ), Λ. Βαϊσάνεν, Καμάρα, Λουντ, Πούκι, Σίλερ (77′ Γιένσεν), Σκραμπ (77′ Σοΐρι), Κάουκο, Ραϊτάλα, Σ. Βαϊσάνεν
Πηγή: To10.gr