To τελευταίο όνειρο του Τζιανλουίτζι Μπουφόν

L'ultimo sogno di Tzianluidji Buffon

Venti anni dopo il suo debutto con la nazionale d'Italia, il 39-anni, Tzianlouitzi Mpoufon nemmeno voglia di pensare stasera in grado di lottare per il tempo penultimo 'Squadra Azzurra".

Il 29 ottobre 1997 è stato speciale per il portiere italiano, ha debuttato con la nazionale italiana. Era a Mosca, dove la "Squadra Atazura" ha dato una lotta contro la Russia contro la Russia per un biglietto della Coppa del Mondo nel 1998.

Alla fine, gli italiani ha ottenuto la qualificazione nella rivincita delle grazie "San Paolo" ad un obiettivo di Kasiragki così la Coppa del Mondo in Francia è stato il primo della sua carriera Buffon, che ha poi visto tutte le partite dalla panchina.

Venti anni fa, a 39 più, il Buffon ha chiesto di tornare alla stessa prova al fine di trovare per la sesta volta nella fase finale di una Coppa del Mondo e di ottenere una performance, che nessun altro giocatore ha fatto finora.

Vuole superare il portatore messicano Antonio Carbahal e il grande tedesco Lotter Mateus, che aveva cinque apparizioni. E dopo la Russia, Buffon lascerà la squadra nazionale nelle mani di Gianluigi Donaruma.

"I calciatori come me sono vivi per gli obiettivi più importanti e li fanno, perché questi sogni sono stati da bambini piccoli. I giochi con la Svezia sono uno di questi. Dobbiamo dare il nostro meglio. Non voglio nemmeno pensare che questo sarà il mio penultimo gioco con la maglia della nazionale italiana, ma rimango calma. L'Italia andrà avanti senza di me ", ha detto il capitano della squadra nazionale di Italia quando gli viene chiesto circa la possibilità che il tempo penultima prova di forza di Stoccolma di stasera si indossa la maglia con l'emblema.

Ha detto l'altro, chiaramente più importante, Buffon poche ore prima della sua possibile ultima partita con la "squadra aizoura".

"Mi manca la lassità della giovinezza, l'ignoranza del pericolo, il pensiero di poter entrare nello stadio e spazzarla. Più vinci, più fallite. Ho imparato a leggere fino a dieci prima di parlare prima di agire. Ora so cosa devo affrontare ogni volta. Venti anni fa non mi importava, stavo entrando in tribunale e pensavo che la qualificazione fosse a nostro favore. Ora dico che per qualificarci dobbiamo farlo ".

Lo scorso marzo ha completato 1000 partite come professionista. Ha combattuto 173 volte con la squadra di casa del suo paese. I giovani lo guardano sempre con ammirazione, soprattutto per la sua necessità di rimanere vivi in ​​campo per vincere. Per il più vecchio è il leader in spogliatoi e in corte. È lui che mantiene la squadra unita, buona e cattiva. De Rossi e lui è lasciato fuori da quella squadra, che ha vinto la Coppa del Mondo nel 2006.

La prossima estate in Russia avrà quarant'anni. La parte superiore del mondo del calcio non è repulsata, come forse la conquista della Champions League.

Avendo però abbattuto un sacco di record, non può sognare la Russia. Per chiudere un cerchio, dire il "arrivederci" come dovrebbe ...
===The last dream of Tzianluidji Buffon

Twenty years after his debut with Italy's national team, 39-year-old Gianluigi Bouphon does not even want to think that he can fight for the penultimate time with the "Squadra Atazura".

29 October 1997 was special for the Italian goalkeeper, made his debut with the Italian national team. He was in Moscow, where the "Squadra Atazura" gave a barrage fight with Russia aiming for a World Cup ticket in 1998.

In the end, the Italians qualified for the "San Paolo" rematch thanks to a Kashiragi goal and so the Frenchman's World Cup was the first in Buffon's career, who then watched all his team games from the bench.

Twenty years later, at 39, Boffon is called again to go through the same test with the aim of finding a sixth time in the final stage of a World Cup and achieving a performance no other footballer has ever achieved.

He wants to overtake Mexican porter Antonio Carbahal and the great German Lotter Mateus, who had five appearances. And after Russia, Buffon will leave the national team in the hands of Gianluigi Donaruma.

"Footballers like me are living for the most important goals and doing them, because these dreams have been from young children. Games with Sweden are one of them. We must give our best. I do not even want to think that this will be my penultimate game with the jersey of the Italian national team but I remain calm. Italy will go ahead and without me, "said the Italian national team leader when asked about the possibility that this week's Stockholm match would be the penultimate time that he would wear the jersey with the national emblem.

He said other, clearly more important, Buffon a few hours before his possible last game with the "squadra aizoura".

"I miss the laxity of youth, the ignorance of danger, the thought that you can get into the stadium and sweep it. The more you win, the more you fail. I've learned to read up to ten before I talk before I act. Now I know what I have to deal with each time. Twenty years ago I did not care, I was entering the court and I thought the qualification was in our favor. Now I say that in order to qualify, we have to do it. "

Last March he completed 1000 games as a professional. He has fought 173 times with his country's home team. Young people always look at him with admiration, especially for his need to stay alive on the pitch to win. For the oldest is the leader in changing rooms and on the court. It is he who keeps the team united, good and bad. De Rossi and he's left out of that team, which won the World Cup in 2006.

The next summer in Russia will be 40 years old. The top of the soccer world is not repulsed, as perhaps the Champions League conquest.

Having, however, knocked down a whole bunch of records, can not dream of Russia. To close a circle, to say the "goodbye" as it should ...
====To τελευταίο όνειρο του Τζιανλουίτζι Μπουφόν

Είκοσι χρόνια μετά το ντεμπούτο του με την εθνική ομάδα της Ιταλίας, ο 39χρονος Τζιανλουίτζι Μπουφόν δεν θέλει ούτε να σκέφτεται ότι απόψε μπορεί να αγωνιστεί για προτελευταία φορά με τη «σκουάντρα ατζούρα».

Η 29η Οκτωβρίου 1997 ήταν ξεχωριστή για τον Ιταλό τερματοφύλακα, Έκανε το ντεμπούτο του με την εθνική ομάδα της Ιταλίας. Ήταν στη Μόσχα, όπου η «σκουάντρα ατζούρα» έδινε αγώνα μπαράζ με τη Ρωσία με στόχο ένα εισιτήριο για το Παγκόσμιο Κύπελλο το 1998. 

Τελικά, οι Ιταλοί πήραν την πρόκριση στη ρεβάνς του «Σαν Πάολο» χάρη σε ένα γκολ του Κασιράγκι και έτσι το Μουντιάλ της Γαλλίας ήταν το πρώτο στην καριέρα του Μπουφόν, ο οποίος τότε παρακολούθησε όλα τα παιχνίδια της ομάδας του από τον πάγκο. 

Είκοσι χρόνια από τότε, στα 39 του πια, ο Μπουφόν καλείται να περάσει και πάλι από την ίδια δοκιμασία με στόχο να βρεθεί για έκτη φορά στην τελική φάση ενός Μουντιάλ και να πετύχει μια επίδοση, την οποία ουδείς άλλος ποδοσφαιριστής έχει σημειώσει μέχρι σήμερα. 

Θέλει να ξεπεράσει τον Μεξικανό πορτιέρο Αντόνιο Καρμπαχάλ και τον σπουδαίο Γερμανό Λόταρ Ματέους, οι οποίοι είχαν πέντε συμμετοχές. Και μετά τη Ρωσία, ο Μπουφόν θα αφήσει την εθνική ομάδα στα χέρια του Τζιανλουίτζι Ντοναρούμα. 

«Ποδοσφαιριστές όπως εγώ ζουν για τους πιο σημαντικούς στόχους και για να τους πραγματοποιούν, γιατί αυτά τα όνειρα είχαν από μικρά παιδιά. Τα παιχνίδια με τη Σουηδία είναι από αυτά. Πρέπει να δώσουμε τον καλύτερο μας εαυτό. Δεν θέλω καν να σκέφτομαι ότι αυτό θα είναι το προτελευταίο μου παιχνίδι με τη φανέλα της εθνικής ομάδας της Ιταλίας, αλλά παραμένω ήρεμος. Η Ιταλία θα προχωρήσει μπροστά και χωρίς εμένα» είπε ο αρχηγός της εθνικής ομάδας της Ιταλίας όταν ρωτήθηκε για το ενδεχόμενο να είναι η αποψινή αναμέτρηση της Στοκχόλμης η προτελευταία φορά που θα φορέσει τη φανέλα με το εθνόσημο. 

Είπε και άλλα, σαφώς πιο σημαντικά, ο Μπουφόν λίγες ώρες πριν από το πιθανό τελευταίο παιχνίδι του με τη «σκουάντρα ατζούρα». 

«Μου λείπει πολύ η ανεμελειά της νιότης, η άγνοια κινδύνου, η σκέψη ότι μπορείς να μπεις στο γήπεδο και να τα σαρώνεις. Όσο περισσότερο νικάς, τόσο περισσότερο λαθεύεις κιόλας. Έχω μάθει πια να μετρώ μέχρι το δέκα πριν μιλήσω, πριν δράσω. Τώρα ξέρω πια τι έχω να αντιμετωπίσω κάθε φορά. Πριν από είκοσι χρόνια δεν με ένοιαζε, έμπαινα στο γήπεδο και πίστευα ότι η πρόκριση έχει κριθεί υπέρ μας. Τώρα λέω ότι για να πάρουμε την πρόκριση, πρέπει να μοχθήσουμε«. 

Τον περασμένο Μάρτιο συμπλήρωσε 1000 παιχνίδια ως επαγγελματίας. Έχει αγωνιστεί με την εθνική ομάδα της πατρίδας του 173 φορές. Οι νέοι τον κοιτάζουν πάντα με θαυμασμό, κυρίως γι' αυτή την ανάγκη του που μένει ζωντανή να μπαίνει στο γήπεδο για να νικά. Για τους παλαιότερους είναι ο ηγέτης στα αποδυτήρια και στο γήπεδο. Είναι αυτός που κρατά την ομάδα ενωμένη, στα καλά και στα άσχημα. Ο Ντε Ρόσι και αυτός έχουν απομείνει πια από εκείνη την ομάδα, η οποία κατέκτησε το Μουντιάλ το 2006. 

Το επόμενο καλοκαίρι στη Ρωσία θα είναι πια 40 χρόνων. Η κορυφή του ποδοσφαιρικού κόσμου δεν είναι απωθημένο, όπως ίσως η κατάκτηση του Τσάμπιονς Λιγκ. 


Έχοντας, ωστόσο, καταρρίψει ένα σωρό ρεκόρ, δεν μπορεί να μην ονειρεύεται τη Ρωσία. Για να κλείσει ένας κύκλος, για να πει το «αντίο» όπως του πρέπει... 
Πηγή: SDNA