Η Παρί Σεν-Ζερμέν έδειξε στον Μέσι… το μέλλον του!

The Paris Saint-Germain showed the Messi ... the future!

While Leo Messi is considering all options for the future of his career, the Paris unfolded before the eyes of an attractive choice.
Written by Alex Spyropoulos.
Oh boy, it did click. And it was the only one for a long time in the city, clack not panicked Parisians. but shook the detonation, Planet Football. The 4-0 belongs to those few (amid the vast pile of) match intersecting history. The cut in two. The divide into before and after. Before Paris, after Paris. Before / after 4-0 Paris Saint-Germain were / are two different narratives. Before / after the 4-0, also the Barcelona was / will be two different narratives.

     The Barcelona sank in a triangular pit Bermuda, and all traces of the disappeared. Rampio, Berat, Matouinti. Three, the four, if we put and Cavani sacrificed to mark the Busquets (and, thus, to crush the Catalan spine). Pressure the ball. Wherever you are the ball. Pressure, pressure, pressure. Three against one. Four against one. Here, there, everywhere. The by suffocation death. From the most agonizing deaths. The doped for glory, glistening. The fuller glory, lost in an endless blur.

     Iniesta and Messi, not the exception. How many balls (tearing fell straight at them) got them. Messi, took the measured 18 times the ball from the feet. One, was (2-0) goal. The Paris Saint-Germain officiate. The intensity and duration of the pressure. The speed and accuracy at transitions from defense to attack. Totalitarianism, that two of the four goals the ball to the "led" to the scorer, like tens, extreme bak. Heading to put them, of course. What (and did everything else, it was all that) the Borussia Dortmund did not, at the same time in Lisbon. The class, some nights, may be the difference in a 1-0 than a 1-7.

     The third goal at Parc des Princes are, by fans as the performer, a hymn to the buildup. The MSN have set up as if lurking in the line of site, and Iniesta little further back, to compel the Trap n 'removes the ball. But the Trap has no fear, to play the ball. To give it (on foot, not with arms ...) in Rampio who receives the bow area. The Messi of the falls, at once. The Rampio protects and despite the tight marking, the "go" about twenty meters.

     The gives Ntraxler. A contact Serge Roberto not to take her. Matouinti, another contact, the Busquets can not get his. Then, from the main corridor Kouzava the run as the Di Maria, he continues to be the second Four beside Cavani and in obtaining the attention of a defender, the other backs, the Menia, goes right out to pull him Alba, Di Maria does not need more of these little spaces to pass between them. Spit Messi. And he also, like Messi, born in Rosario!

     Tiki-Taka, a la parisienne. The fourth, the same. The only difference now, without resistance from the Basra. Their resistance had, now paralyzed. Again the goalkeeper, the stopper (Markinios) not marked, the Markinios in Menia branded (but "eye" and ... Eye) by Neymar, one dribble, a walk somewhere 45 meters, the ball to Cavani, a contact Cavani (because when Cavani needs to make second or third contact, goal never comes), end. The world woke up today with the suspicion that it was not (a boon for Paris Saint-Germain, a crash to Barcelona, ​​however something) of a Diva.

     This seems clearly to be the first day of next season. In that next time, more and more into question whether Messi will continue to be part of Basra. The international organizer knows that Messi does not sign before seen, and sure, I swallowed the thing goes to Barcelona. Meanwhile, Paris Saint-Germain had (and has seized a golden) opportunity to show in Messi's own "I swallowed the thing going." Her own project and its own future. There is good reason to think that such a (near) future, Messi can be more attractive.
===Η Παρί Σεν-Ζερμέν έδειξε στον Μέσι… το μέλλον του!

Την ώρα που ο Λίο Μέσι εξετάζει όλα τα ενδεχόμενα για το μέλλον της καριέρας του, η Παρί ξεδίπλωσε μπροστά στα μάτια του μια ελκυστική επιλογή. Γράφει ο Αλέξης Σπυρόπουλος.

Oh boy, αυτό έκανε κρότο. Και ήταν ο μοναδικός, εδώ και πολύ καιρό στην πόλη, κρότος που δεν πανικόβαλε τους Παριζιάνους. Συντάραξε όμως, η εκπυρσοκρότηση, τον Πλανήτη Ποδόσφαιρο. Το 4-0 ανήκει στα λίγα εκείνα (μες στον αχανή σωρό των) ματς που τέμνουν την ιστορία. Την κόβουν στα δύο. Τη χωρίζουν σε πριν και μετά. Πριν το Παρίσι, μετά το Παρίσι. Πριν/μετά το 4-0, η Παρί Σεν-Ζερμέν ήταν/θα είναι δύο διαφορετικά αφηγήματα. Πριν/μετά το 4-0, επίσης η Μπαρσελόνα ήταν/θα είναι δύο διαφορετικά αφηγήματα.

     Η Μπαρσελόνα καταποντίστηκε σ’ ένα τριγωνικό λάκκο Βερμούδων, και κάθε ίχνος της εξαφανίστηκε. Ραμπιό, Βεράτι, Ματουϊντί. Τρεις, οι εξής τέσσερις, αν βάλουμε και τον Καβάνι που θυσιάστηκε να μαρκάρει τον Μπουσκέτς (και, έτσι, να συντριβεί η καταλανική σπονδυλική στήλη). Η πίεση στη μπάλα. Οπου κι αν είναι η μπάλα. Πίεση, πίεση, πίεση. Τρεις, εναντίον ενός. Τέσσερις, εναντίον ενός. Εδώ, εκεί, παντού. Ο δι’ ασφυξίας θάνατος. Απ’ τους πλέον αγωνιώδεις θανάτους. Οι ντοπαρισμένοι για δόξα, άστραφταν. Οι χορτάτοι δόξα, χάθηκαν σε μια απέραντη θαμπάδα.

     Ινιέστα και Μέσι, μη εξαιρουμένων. Πόσες μπάλες (έπεφταν λυσσασμένοι καταπάνω τους και) τους πήραν. Του Μέσι, του έβγαλαν μετρημένες 18 φορές τη μπάλα απ’ τα πόδια. Μία, έγινε (το 2-0) γκολ. Η Παρί Σεν-Ζερμέν ιερούργησε. Η ένταση και η διάρκεια της πίεσης. Η ταχύτητα και η ακρίβεια στις μεταβάσεις, από άμυνα σε επίθεση. Ο ολοκληρωτισμός, ότι σε δύο από τα τέσσερα γκολ τη μπάλα την «οδήγησαν» στους σκόρερ, σαν δεκάρια, οι ακραίοι μπακ. Η κλάση να τα βάλουν, φυσικά. Αυτό που (ενώ έκανε όλα τ’ άλλα, ήταν το μόνο που) δεν έκανε η Μπορούσια Ντόρτμουντ, την ίδια ώρα στη Λισσαβώνα. Η κλάση, κάποιες νύχτες, μπορεί να είναι η διαφορά ενός 1-0 από ένα 1-7.

     Το τρίτο γκολ στο Παρκ ντε Πρενς είναι, από τον τερματοφύλακα ως τον εκτελεστή, μια υμνωδία στο buildup. Οι MSN έχουν στηθεί σαν να παραμονεύουν στη γραμμή της περιοχής, κι ο Ινιέστα λίγο πιο πίσω, ώστε να υποχρεώσουν τον Τραπ ν’ απομακρύνει τη μπάλα. Αλλ’ ο Τραπ δεν έχει καμία φοβία, να παίξει τη μπάλα. Να τη δώσει (με τα πόδια, όχι με τα χέρια…) στον Ραμπιό που την υποδέχεται στο τόξο της περιοχής. Ο Μέσι του την πέφτει, με τη μία. Ο Ραμπιό την προστατεύει και, παρά το στενό μαρκάρισμα, την «πηγαίνει» καμιά εικοσαριά μέτρα.

     Τη δίνει στον Ντράξλερ. Μία επαφή, ο Σέρζι Ρομπέρτο δεν μπορεί να του την πάρει. Ματουϊντί, άλλη μία επαφή, ο Μπουσκέτς δεν μπορεί να του την πάρει. Υστερα, από τον κεντρικό διάδρομο, ο Κουζάβα την τρέχει ως τον Ντι Μαρία, ο ίδιος συνεχίζει για να γίνει δεύτερος φορ δίπλα στον Καβάνι και ν’ αποσπάσει την προσοχή ενός αμυνόμενου, ο άλλος μπακ, ο Μενιέ, φεύγει έξω δεξιά για να τραβήξει τον Αλμπα, ο Ντι Μαρία δεν χρειάζεται κάτι περισσότερο απ’ αυτά τα ελάχιστα κενά για να την περάσει ανάμεσά τους. Φτυστός Μέσι. Κι αυτός άλλωστε, όπως ο Μέσι, στο Ροσάριο γεννήθηκε!

     Τίκι-τάκα, a la parisienne. Το τέταρτο, τα ίδια. Με μόνη διαφορά τώρα, δίχως αντίσταση απ’ τη Μπάρσα. Οι αντιστάσεις τους είχαν, πια, παραλύσει. Πάλι ο τερματοφύλακας, στον στόπερ (Μαρκίνιος) που δεν μαρκάρεται, ο Μαρκίνιος στον Μενιέ που μαρκάρεται (αλλά «για τα μάτια» και…με τα μάτια) από τον Νεϊμάρ, μία ντρίμπλα, μία βόλτα κάπου 45 μέτρα, μία πάσα στον Καβάνι, μία επαφή ο Καβάνι (γιατί όταν ο Καβάνι χρειάζεται να κάνει δεύτερη επαφή ή τρίτη, γκολ δεν μπαίνει ποτέ), τέλος. Ο κόσμος σήμερα ξύπνησε με την υποψία ότι αυτό δεν ήταν (ένα ευτύχημα για την Παρί Σεν-Ζερμέν, ένα δυστύχημα για τη Μπαρσελόνα, πάντως κάτι) της μιας βραδυάς.

     Αυτό μοιάζει, ξεκάθαρα, να είναι η πρώτη ημέρα μιας επόμενης εποχής. Στην οποία επόμενη εποχή, τίθεται όλο και περισσότερο εν αμφιβόλω το εάν ο Μέσι θα εξακολουθήσει να είναι μέρος της Μπάρσα. Η διεθνής των ατζέντηδων γνωρίζει, ότι ο Μέσι δεν υπογράφει προτού δει, και βεβαιωθεί, καταπού πηγαίνει το πράγμα στη Βαρκελώνη. Στο μεταξύ η Παρί Σεν-Ζερμέν είχε (και άδραξε μια χρυσή) ευκαιρία, να δείξει στον Μέσι το δικό της «καταπού πηγαίνει το πράγμα». Το δικό της πρότζεκτ και το δικό της μέλλον. Υπάρχει βάσιμος λόγος να σκεφτεί κανείς ότι ένα τέτοιο (άμεσο) μέλλον, για τον Μέσι, μπορεί να είναι πιο ελκυστικό. 

Πηγή: SDNA